Crimineel, ongewenst, wanhopig, verstoten

Wie: Abdelkarim

Kwestie: diefstal met geweld, vernieling, brandstichting, mishandeling

Waar: rechtbank Den Haag

Abdelkarim is pas 32, maar zijn leven is al tamelijk uitzichtloos. Althans, dat concludeert de rechter – en hij beaamt het. Het enige wat hem motiveert, is contact houden met zijn 13-jarige dochter, maar dan niet nu, „want zo mag ze me niet zien”. Als de rechtbank hem tot vier jaar cel veroordeelt, zoals de officier eist, „dan maak ik 100 procent een eind aan m’n leven”. Bij zijn laatste woord vraagt hij „in het geval van mijn overlijden” zijn paspoort terug te sturen naar zijn moeder in Marokko.

In Nederland is hij illegaal en na diverse veroordelingen ook ongewenst verklaard, waardoor de rechtbank alleen kan kiezen tussen celstraf of vrijspraak. Begeleiding door de reclassering, afkicken of gedragstherapie via de ggz is voor ongewenste vreemdelingen niet mogelijk. Terwijl Abdelkarim sinds 2010 ernstig verslaafd is aan alcohol, cocaïne en in mindere mate cannabis. Hij kwam in 2009 naar Nederland met zijn partner, van wie hij hier kort na de geboorte van hun dochter scheidde – zijn vrouw verkreeg de Nederlandse nationaliteit, hij niet. Abdelkarim meent door haar te zijn misleid en opgelicht. Sinds 2010 is hij aan lager wal – tussentijds keerde hij nog terug naar Marokko waar hij drie jaar cel kreeg wegens belediging van de koning. In Nederland hield hij zich daarna staande als schilder en stukadoor. Hij leefde op straat, bivakkeerde bij kennissen en dealers, hing ‘met de jongens’ in het Zuiderpark of zat in vreemdelingenbewaring.

Vandaag staat hij terecht voor zeven feiten, waarvan twee terwijl hij in de cel zat. Eenmaal trapte hij een luikje in een observatiecel van een politiebureau stuk. „Ik ben al gestoord en het wordt nog erger in de toekomst”, belooft hij. Een andere keer stichtte hij ’s avonds in zijn cel met wc-papier brand in een prullenbak. Hij wilde aandacht van het personeel – al dat ‘schlap lekker, schlap lekker, schlap lekker’ was hij zat. Hij eiste z’n medicijnen.

Nu is hij opgesloten in het Centrum voor Transculturele Psychiatrie Veldzicht in Balkbrug. De gedragsdeskundigen vinden Abdelkarim zwak begaafd, ernstig verslaafd, behept met een antisociale persoonlijkheidsstoornis, lichtgeraakt en iemand die de oorzaak van problemen elders legt. Hij meent niet naar Marokko terug te kunnen vanwege zijn veroordeling daar. Het enige wat hij wil is „mijn dochtertje pakken en ergens met haar heen gaan”.

De officier eist van één feit vrijspraak: van een ruzie over een ‘fiets van 10 euro’ gevolgd door een vechtpartij is de toedracht niet goed vast te stellen. Dat geldt niet voor het kraken op klaarlichte dag van het geldlaatje van een zogeheten kiddy ride voor de Coop-supermarkt, dat op beveiligingscamera’s werd vastgelegd. Daarin zat 60 euro.

Evenals zijn greep in de kassalade van een Poolse nachtwinkel, waarbij Abdelkarim de winkeldame met een mes bedreigde. En dan was er nog een ruzie met de buurman van de dealer op wiens bank Abdelkarim lag te slapen. Die buurman zou hij met een koekenpan op het hoofd hebben geslagen. Plus de mislukte poging om midden in de nacht een vrouw in een bushokje haar telefoon af te pakken onder bedreiging van een mes. Daar vluchtte de dader, met achterlating van fiets en mes. Die fiets kwam Abdelkarim een uurtje na de overval ophalen, precies waar de postende agenten op hadden gehoopt.

Behalve zijn overval op de Poolse winkel ontkent of bagatelliseert Abdelkarim alles. Steevast is hij „erin geluisd” door zijn dealer, die „grote invloed” op hem had. Of hij was te dronken of stoned. Bij de greep in de Poolse kassa wekt hij ergernis van de rechtbank door het slachtoffer van uitlokking te beschuldigen. Zij had hem geweigerd een blikje energydrink van 90 cent voor 50 cent te verkopen, terwijl hij daar toch „vaste klant” was. Zij zou hem hebben uitgescholden. „Ik word uitgemaakt voor kankerlijer, door een vrouw ook nog. Dan word ik boos”, zegt Abdelkarim. Hij vindt ook dat ze zijn buit ver had overschat. Op straat telde hij maar 35 euro in z’n zak, terwijl zij bij de politie 400 euro als schade aangaf.

De rechtbank veroordeelt hem twee weken later tot vier jaar cel.

    • Folkert Jensma