Vrij zijn is…zwemmen in de kou

en fotograaf laten zien hoe we uit de sleur breken. Deze week een ochtendlijke duik in een ijskoud meertje.

Foto Peter de Krom

Het is zeven uur ’s ochtends en we staan aan de rand van een ijskoud meertje in de duinen van Scheveningen. Persoonlijk heb ik weinig behoefte om de kleren uit te gooien en erin te stappen, maar dat is precies wat Robert Verspui (34) zo zal doen. Niet omdat hij een weddenschap heeft verloren of omdat hij daar acht miljoen euro voor krijgt, maar uit vrije wil. „Je hikt er altijd tegenaan”, zegt hij, „maar de beloning is enorm.”

Robert is freelancefotograaf en avonturier. Zeven jaar geleden kajakten hij en een vriend als eersten rondom Sumatra, een van de grootste eilanden ter wereld. Tegenwoordig organiseren ze tochten naar onaangetaste plekjes op de wereld met hun stichting, Inspired by Nature. Robert: „Al onze reizigers komen anders terug. Je laat ze de wonderen van de natuur zien, hoe alles met elkaar verbonden is. En tegelijk: hoe makkelijk het is om alles om zeep te helpen. De natuur is het mooiste wat er is. Hoe het leven zich constant ontwikkelt en zich aanpast, daar haal ik mijn energie uit.”

Toch leeft hij, net als wij, het grootste gedeelte van het jaar in het land van internetbankieren, chipkaarten en belastingaangiftes. Af en toe in het koude water springen helpt hem om daarmee om te gaan, zegt hij. „In Nederland is het makkelijk om te blijven hangen in dingen. In verwachtingen die niet zijn uitgekomen, in spijt. Mensen laten soms dingen omdat ze er tegenop kijken. We kunnen veel meer dan we denken. Even in koud water zwemmen maakt dat je dat met je hele lichaam voelt. De rest van de dag wordt er makkelijker door.”

Hij begint met een paar oefeningen om de bloedsomloop op gang te krijgen. Daarna komt de ademhaling: even goed diep ademhalen. Dan gaan de kleren uit en stapt hij in het water. Robert: „Op dat moment gaat je lichaam in shock. Alle haarvaatjes gaan dicht, alle warmte gaat naar je core, om je vitale organen te beschermen. De truc is om te blijven letten op je ademhaling. Daardoor kom je in een soort roes, een gemoedstoestand die je nergens anders mee kunt vergelijken.”

Robert houdt het bijna zes minuten vol. Vanaf de overkant wordt hij bestudeerd door een nieuwsgierige reiger en over onze hoofden vliegt een buizerd, achtervolgd door een groep kraaien. Na één baantje klautert Robert via een boomstam weer op het land. Zijn hele lichaam tintelt, zegt hij. Hij voelt zich helder en springlevend. Hij droogt zich af, trekt zijn kleren aan en door de duinen lopen we naar ons werk. Voor Robert: een filmpje redigeren, nog wat foto’s schieten, documenten vinden, inscannen en opsturen, wat verwaarloosde boekhouding, Facebook checken, mailtjes beantwoorden, et cetera.

    • Peter de Krom
    • Raoul de Jong