Recensie

Theater in de raadszaal: mooi verwoord idealisme

Theater De voorstelling Niemand wacht op je wordt tot na de gemeenteraadsverkiezingen gespeeld in gemeentehuizen en raadszalen.

Actrice José Kuijpers vertolkt drie personages: een oudere vrouw, een teleurgestelde politica en zichzelf. Foto Ben van Duin

De raadzalen door het hele land zijn als arena’s voor het politieke spel, waar politici en betrokken burgers antwoorden zoeken op maatschappelijke vragen. In Niemand wacht op je, een nieuwe tekst van Lot Vekemans, vertolkt actrice Josée Kuipers voor Matzer Theaterproducties op integere wijze drie personages: een oudere vrouw die zich bekommert om de verloedering van normen, een teleurgestelde politica en tot slot Josée Kuipers die haar rol aflegt en de toeschouwers toespreekt als zichzelf. Het stuk wordt gespeeld op locatie in gemeentehuizen en raadszalen: wij zijn als raadsleden, en zitten op hun plaatsen.

Schrijvers als Bas Heijne, Joke J. Hermsen (het prachtige Kairos) en politica Femke Halsema (met haar boek Pluche) inspireren tot waardevolle beschouwingen over politiek. De titel Niemand wacht op je duidt op de eenzaamheid van iedereen, zowel burger als politicus. De drie personages vertolken elk een aspect van onze omgang met politiek: geëngageerd, verbitterd, hoopvol. De transformatie van het ene naar het andere personage verloopt wat stroef: Kuipers staat terzijde van het podium en moet in haar eentje de rits op haar rug opendoen en dicht. Heeft ze eenmaal haar nieuwe rol, dan wint de voorstelling aan vaart. Vekemans kiest eerder voor een poëtisch en soms abstract idioom dan voor een concrete problematiek. Zo schrijft ze: „Niemand wacht op je. Als je zelf de ring niet instapt dan zal iemand anders je plek innemen. En sta je zelf aan de zijlijn te roepen wat er beter moet.” Na elke voorstelling is er een nagesprek met de toeschouwers en politici van de betreffende gemeente. Daar komen vast heikele onderwerpen aan de orde, maar dat valt buiten de theatervorm. De voorstelling zelf getuigt vooral van mooi verwoord idealisme. In de werkelijkheid is dat anders, en juist naar die politieke werkelijkheid verlang je als toeschouwer.

    • Kester Freriks