Recensie

Niet Trumps muur maar de melancholie tekent Calexico

Pop

Op Calexico’s negende album zingt frontman Joey Burns over verlaten huizen, asregens en mensen op de vlucht. Te midden van die apocalyptische visioenen blijft de band muzikale stijlen verenigen.

Van de band Calexico, genoemd naar een stadje op de grens van Californië en Mexico, mag verwacht worden dat het centrale duo Joey Burns en John Convertino iets te zeggen heeft over de staat van leven in een onder druk verkerend deel van de VS. Over de muur van Trump wordt op Calexico’s negende album The Thread That Keeps Us niet gerept, maar bijna alle nummers ademen een diepe bezorgdheid. We leven in een tijdperk van extremen, zingt Burns in openingsnummer ‘End of the World With You’. Later schetst hij verontrustende beelden van verlaten huizen, asregens en mensen op de vlucht.

Te midden van die apocalyptische visioenen blijft Calexico muzikale stijlen verenigen, al is het niet meer zo pontificaal etnisch als in de tijd dat ze een complete mariachigroep mee op tournee namen. Hun kleurrijke indiefolkrock is robuuster geworden, nog altijd met flarden van country, cumbia en andere latinvormen. Als rode draad loopt er een sfeer van melancholie door de muziek, totdat in het ijzig rockende ‘Dead in the Water’ de stem van de onverdraagzaamheid zich roert. Is het God of Trump die hier hoog van de toren blaast over vernietiging van de wereld? Calexico gaat de confrontatie aan met humane, verbindende muziek.

Lees ook: De muur van Trump is nu een conceptueel kunstwerk
Calexico speelt 25 maart in Paradiso, Amsterdam.
    • Jan Vollaard