Recensie

Geen hatchback hoor! Een volbloed BMW

ziet niet snel een fijnere combinatie van rijgenot en reiswaardigheid. Toch moet BMW oppassen.

De BMW 640i GT bij BMW Group Nederland, Rijswijk. Foto Merlijn Doomernik

Ja, wat is het? Een vette BMW met een vijfde deur. Ze dachten in München: op de SUV zijn we uitgevarieerd. Wat als we nu eens de kont van een sedan fiks ophogen en het utilitaire effect van de ingreep verzachten met een flitsende coupélijn? Dan hebben we de dynamische verhuisdoos die de BMW-rijder thuis kan aanbevelen als sportief en toch laadvriendelijk.

In de terminologie van de cosmetische chirurgie zou je van een hatchback met extreme bilvergroting spreken. Maar een gewone hatchback is de auto voor Ikea-mensen die ze zelfs bij Hyundai tegenwoordig fastback noemen om de dodelijk gevreesde associatie met gewone burgers te verhinderen. Dit is een fokking BMW, begrepen?

Zo ontstond de in geen zinnig woord te vangen niche die BMW GT doopte, van Gran Turismo. Je hebt de 3 GT, een vijfdeurs 3-serie. En de voormalige 5 GT, de vijfdeurs 5-serie, waarvan mijn witte 640i GT de opvolger is. Hij heet nu ‘Zes’ omdat de mensen niet begrepen dat de 5 GT veel meer dan een gewone 5 was.

Om elke verwarring met burgerlijke familiehatchbacks uit te sluiten zit er een duivels luchtrooster achter de voorwielen, en loopt de kofferklep uit in een spoilervormige punt. De BMW-nieren in de grille zijn tot het uiterste gebotoxt. De rechthoekige luchtinlaten vóór: straaljagerwaardig.

BMW vergat één ding. Het zichtbare verschil met die andere, kleinere GT. Ik pik hem op in een parkeergarage. Daar zullen we hem hebben, wit en massaal. Wat is hij vuil zeg, hij lijkt wel grijs. Ik ontgrendel op afstand, bereik de auto, open de deur. Die blijft potdicht. Verkeerde BMW. Het is een zilveren 3 GT, waarvan de achterkant door de copy-paste-methode van de huisstijl als twee druppels water op mijn 6 lijkt. Die schuilevinkt drie auto’s verder achter een VW-bus. Stel dat een BMW-accountant mij daar met mijn smoezelige boevenjasje aan zijn wagen had zien morrelen! Dan had ik met mijn keurigste stem moeten zeggen: maar mijnheer, ik ben van NRC!

In de open lucht zie je pas echt hoe groot hij is, exact zo lang en breed als een 7-serie. Waarom hij dan niet 7 GT heet? Die 6 staat er bij BMW voor je gevoel van eigenwaarde. Helemaal jouw ding.

De krampachtige jacht op gaten in de markt heeft paradoxaal genoeg een zeldzaam praktische auto opgeleverd. Een kofferbak van 610 liter, met neergeklapte achterbank 1.800 – er zijn stationcars die het met minder moeten stellen. De chauffeur kan een heel strijkkwartet laten meeliften. Herrlich!

Megalomaan

Over de BMW-gadgets heb ik het gehad. Deze heeft ze in de schermen- en klokkensfeer allemaal. In, uiteraard, exact dezelfde designverpakking als alle BMW’s. BMW’s geloftrompetter over ‘zijn unieke esthetiek’ heeft het realiteitsgehalte van een waanzinscène. Aan de 640i GT trekken niettemin twee eigenschappen die tegen alle esthetische bezwaren in voor hem pleiten: de ruimte, en de motor.

Een Duitse topklasser moet te groot zijn. Grote Duitse sloepen zijn megalomaan; Dom van Keulen, Wagner. De drieliter zescilinder turbo met 340 paarden is een vette, zachte roomsaus die nooit opstijft, hoe hard men ook klopt. Paard 341 hang je er met een geremd trekgewicht van 2.100 kilo fluitend achter. Een fijnere combinatie van rijgenot en reiswaardigheid zul je niet snel vinden.

Toch moet BMW oppassen. In het design dreigt de klad te komen. De 640 is massa op zoek naar een vorm. De designers tailleerden zich een slag in de rondte om het ding niet in zijn eigen vet te laten smoren. Een netwerk van sier- en hulplijnen bindt de strijd met de vormloosheid aan. Op de flanken lopen er al vier over een anarchistisch glooiend oppervlak van vouwen en bollingen. Een rechte lijn ter hoogte van de portiergrepen, waaronder een iets vagere naar de achterwielen afdaalt; boven de gewelfd uitstulpende dorpel een achter het luchtrooster dalende en vervolgens oplopende karakterlijn. Ook de opwippende derde zijruit zal een poging tot dynamiek zijn, tenietgedaan door de uit hun kracht gegroeide achterlichten. Als fluorescerende ketchupgolven glijden ze naar de gebochelde kofferklep die, o goddelijke komedie, het vorstendom van de familievader opent. Maar geen hatchback hoor, pas op! Een volbloed BMW.

Correctie (5-2-2018): In een eerdere versie van deze recensie stond in de inzet dat de BMW 640i GT xDrive een handgeschakelde auto is; dit moet zijn: een achttraps automaat. Dit is aangepast.