Recensie

Met deze Japanse game moet het westerse publiek veroverd worden

Game-recensie Van uit de kluiten gewassen hagedissen tot vuurspuwende T-rexen. In Monster Hunter: World jaagt de speler op exotische monsters.

De beeldschone game Monster Hunter: World moet de succesvolle Capcom-franchise populariseren onder het westerse publiek. Beeld Capcom

Monster Hunter is één van de populairste titels van het Japanse gamebedrijf Capcom. De kern van het spel is aantrekkelijk in zijn eenvoud: de speler jaagt op gigantische monsters en gebruikt huiden, tanden, botten en ander biologisch materiaal van de overwonnen prooien om zijn wapens of pantsers te verbeteren. Daarna kan hij sterkere monsters verslaan. Je karakter gaat niet omhoog in niveau, zoals in klassieke role playing games, maar wordt sterker door het verbeteren van de uitrusting. Loop je deze cyclus lang genoeg door, dan kom je allerlei soorten monsters tegen: van uit de kluiten gewassen hagedissen, tot vuurspuwende T-rexen gevolgd door moeilijkere en exotischere monsters. Plantenleven is ook belangrijk: uit verzamelde kruiden of paddestoelen, kan de speler elixers maken die hard nodig zijn om de jacht te vergemakkelijken.

Bijna twintig spellen publiceerde Capcom onder de Monster Hunter-vlag, vooral voor spelcomputers van Nintendo. Zo’n veertig miljoen exemplaren werden verkocht, maar het succes blijft grotendeels beperkt tot Japan. Daar worden de animatiestijl, repetitieve aard van het spel en de moeilijkheidsgraad gewaardeerd. Deze nieuwe Monster Hunter-titel voor PlayStation 4, Xbox One en PC moet daar verandering in brengen.

Ondanks het verkoopsucces in Japan zal Monster Hunter: World voor het gros van de westerse spelers de introductie zijn tot deze serie. Daarom heeft Capcom de serie toegankelijker gemaakt. Eerdere games leunden zwaar op sfeer en setting, maar een verhaallijn ontbrak grotendeels. De leercurve was steil, soms te steil. En een jacht goed voorbereiden voelde soms als een spel op zich. Dit gaf de game wel een uniek karakter: de essentie zit in de hoge moeilijkheidsgraad.

Gezonde uitdaging

Capcom slaagt er met Monster Hunter: World in de kern van de game te behouden en toch het hele spel te stroomlijnen. De leercurve is veel beter, maar dat betekent niet dat het spel makkelijk is. Na een relatief simpel begin zijn de monsters in de tweede helft van de game een gezonde uitdaging. De speler merkt dat de jacht goed voorbereiden cruciaal is: heb ik het goede pantser en wapen om dit monster te verslaan? De juiste drankjes? Ook niet onbelangrijk: heb ik goed gegeten?

In de vorige Monster Hunter-titels was juist de voorbereiding nogal tijdrovend. De speler plukt bloemen en bessen, maar wil natuurlijk liever de strijd met een monster aanbinden. De makers van Monster Hunter: World hebben daar een elegante oplossing voor bedacht. Tijdens de jacht kan je bepaalde geneesmiddelen automatisch bereiden: als je een bijenkorf plundert, wordt met de honing direct een speciaal genezend elixer gemaakt.

Een goede voorbereiding op de jacht is cruciaal. Geen onbelangrijke vraag: heb ik goed gegeten?

In de vorige edities hielden lange laadtijden het tempo nog weleens op. Nu rent, vliegt en slingert de speler vloeiend door de wilde natuur. De gebieden in het spel zijn beeldschoon: er zijn uitgestrekte jungles, woestijnen en een prachtig, drooggevallen koraalrif. Ze zijn niet gigantisch, maar door de wirwar van paden en hoogteverschillen ontdek je na de zoveelste jacht in hetzelfde gebied toch weer iets nieuws. Het opsporen van de monsters is ook vereenvoudigd: als je een paar voetafdrukken vindt, vormen vuurvliegjes een lichtgevend spoor naar het monster. Alles in de game werkt mee aan een ongestoorde jacht: via lianen slinger je door de jungle, je glijdt van steile hellingen af en je vliegt op opwaartse wind razendsnel naar je prooi toe.

Heerlijke explosie van chaos

De strijd met die prooi is het hoogtepunt van het spel. Je hebt keuze uit veertien wapens om je prooi een kopje kleiner te maken en allen hebben een diepgaand combosysteem, dat je snel onder de knie hebt, maar ook veel nuances kent. Binnen de kortste keren voer je complexe aanvallen uit die erg veel voldoening geven en krachtig aanvoelen.

De kers op de taart is het multiplayersysteem dat samenspelen nog makkelijker maakt. Gaat de jacht niet volgens plan, dan kan je een alarmpijl de lucht in schieten. Medespelers schieten te hulp. Dit werkte minder intuïtief dan je zou hopen: je moet erg veel schermen doorlopen. Maar ben je eenmaal op jacht met drie anderen dan vergeet je dat al snel. Het is een heerlijke explosie van chaos. En het is altijd interessant om te zien welke strategie andere jagers toepassen om de monsters te overwinnen.

Aan het spel zal het niet liggen, maar het blijft de vraag of Monster Hunter: World het succes wordt waar Capcom op hoopt. De kern van het spel is simpelweg niet voor iedereen weggelegd: het is geen klassieke role playing game met een episch verhaal. Deze game is ingewikkeld, repetitief en bij vlagen erg moeilijk. Toch was een Monster Hunter-game niet eerder zo aantrekkelijk en de instap laagdrempeliger. Monster Hunter: World verdient een wereldwijd succes.

    • Rik Wassens