Recensie

Nils Frahm valt niet in de valkuil van makkelijke dance

Pop De Duitse ‘minimalistische’ pianist Nils Frahm is op dit moment zeer populair. Op het podium loopt hij heen en weer tussen tien klavieren: van kinderformaat tot vleugel.

Nils Frahm tijdens een concert deze maand in Berlijn. Foto Hollandse Hoogte

Het ligt voor de hand om de muziek van Nils Frahm ‘minimal’ te noemen. Vergeleken met andere popmuzikanten vertrouwt hij in zijn muziek op spaarzame middelen. Maar de Duitse artiest heeft tijdens optredens zoveel apparatuur en klavieren bij zich, dat van minimalisme geen sprake is. Op het podium van Paradiso, dinsdagavond, stonden twee cockpits waartussen Frahm heen en weer liep, om zich in allebei te laten omringen door piano’s, apparatuur en synthesizers. Frahm beschikte over maar liefst tien klavieren, van kinderformaat tot vleugel, van ‘geprepareerd’ (de snaren gemanipuleerd) tot elektronisch.

Nils Frahm, nu 35, is populair. Drie avonden staat hij in een uitverkocht Paradiso, voor een lyrisch en aandachtig publiek. Een deel van de aanhang zal zijn instrumentale stukken hebben ontdekt via playlists op Spotify, als ‘Relax & Focus’, die bijdragen aan een geconcentreerde werkdag. Maar in de dertien jaar dat hij albums uitbrengt was Frahm niet alleen ‘rustgevend’. De virtuoze pianist combineert zijn klavieren met elektronische elementen. Dat doet hij subtiel. Ook live hebben piano of orgel de hoofdrol, en vormen ritselende drumbeats of gesis als van een stoomtrein slechts een intro of epiloog. De muziek zou makkelijk naar soepele dance kunnen doorslaan maar Frahm houdt vast aan de bonkende basis van zijn handen op de toetsen.

De melodieën bestaan uit licht verschuivende herhaalde patronen - niet zoetsappig, zoals in dit genre vaak gebeurt, maar stoer en krachtig. Ook zijn spel is intens fysiek. In de twee uur dat zijn optreden duurde liep Frahm heen en weer, stelde knoppen in of zocht het juist in simpele hulpmiddelen, zoals een klem op een orgeltoets om de toon een heel nummer aan te houden. Ondertussen speelde hij opgewekt en stimulerend zijn nieuwe stukken van het pas verschenen album All Melody, terwijl zijn vingers met de toetsen versmolten leken.