Marc Girardelli was deze maand een van de deelnemers aan de viprace bij de Hahnenkamm-Rennen in Kitzbühel. „Ik doe alleen nog dingen die ik leuk vind.”

Foto Sandra Mailer/Hollandse Hoogte

In zijn nieuwe leven nog altijd anders

Marc Girardelli Oud-skikampioen De voormalige skikampioen schrijft tegenwoordig thrillers. „Nee, geen biografie, dat doen alle beroemde sporters al.”

Marc Girardelli leeft zoals hij skiede: onafhankelijk en uitbundig. Een structureel eigenzinnige man. Welke voormalige skikampioen legt zich nu toe op het schrijven van boeken? Juist ja: Girardelli, die dwarsheid tot zijn levensmotto heeft verheven. „Omdat ik anders ben dan anderen”, verklaart hij met de vanzelfsprekendheid van een goeroe die zijn volgelingen toespreekt.

Anders is Girardelli zeker. Dat begon al op zestienjarige leeftijd, toen hij brak met de Oostenrijkse skibond en in het vervolg van zijn glansrijke loopbaan voor het nietige skiland Luxemburg uitkwam. Die keus werd ingegeven door de niet gehonoreerde eis dat hij getraind moest worden door zijn vader.

Zijn carrière leed niet onder de ‘emigratie’, want Girardelli won tussen 1980 en 1996 niet minder dan 46 wereldbekerwedstrijden – hij stond 101 keer op het podium – verzamelde elf WK-medailles, waarvan vier gouden, won tweemaal olympisch zilver en veroverde vijf keer de algemene wereldbeker, het meest prestigieuze klassement, dat voor skiërs als bewijs voor ultiem vakmanschap geldt.

Maar anno 2018 is de oud-skiër dus schrijver, een beroepswending die hij vorig jaar op 53-jarige leeftijd maakte. Verrassend? Niet als je Girardelli heet. Hij schreef altijd al, onder meer als columnist voor de krant Vorarlberger Nachrichten. Maar hij wilde meer. „Nee, geen biografie, dat is zo gewoon. Doen alle beroemde sporters al, en voetballers soms voor hun 25ste”, bromt Girardelli, die een neiging tot dicteren heeft, op een kameraadschappelijke toon, dat wel.

Zijn latente schrijfwens, vertelt hij, kreeg vorm toen Girardelli te gast was op een golftoernooi van de tennisser Rafael Nadal op Mallorca. Daar ontmoette de voormalige skiër zijn landgenoot en schrijver Michaela Grünig, gespecialiseerd in liefdesverhalen – één van haar titels: Küsse niemals einen Filmstar.

Bizar toeval

Niet het genre waar Girardelli opgewonden van raakt. Hij dacht aan het schrijven van een thriller. En dat werd het. Met Grünig als co-auteur voor de liefdespassages debuteerde Girardelli vorig jaar met Abfahrt in den Tod, naar zijn zeggen een bloedstollend verhaal, met sterke autobiografische trekjes over een skiër die ternauwernood aan een moordaanslag met een drone ontsnapt.

Als protagonist koos Girardelli voor Marc Grassmann, een fictieve inwoner van Wengen, bewust een naam met dezelfde initialen als Marc Girardelli. Maar wat wil het bizarre toeval? Die man bestaat écht, als eigenaar van een installatiebedrijf in Wengen. Girardelli wist niet wat hij hoorde toen de echte Grassmann hem belde. „Hoe gek is dat?”, zegt hij. „Je verzint een naam en dan blijkt die te bestaan. Die man wil ik ontmoeten. Dat is er nog niet van gekomen, maar dit voorjaar ga ik naar Wengen en we hebben afgesproken dat we elkaar dan treffen. Ik ben reuze benieuwd.”

Girardelli zegt niet te weten hoeveel boeken er van Abfahrt in den Tod zijn verkocht – „ik krijg binnenkort de afrekening” – maar spreekt van een groot verkoopsucces. Zodanig dat er in september een tweede boek is verschenen: Mordschnee. En ook die vliegt volgens Girardelli de winkels uit. Ja, hij is bezig met een derde boek, zegt de oud-skiër. „Ik heb al een thema, maar dat verraad ik niet.”

Financiële meewind kan Girardelli goed gebruiken, want hij is herstellende van een behoorlijke zakelijke tegenslag. Hij kocht de skihal in het Duitse Bottrop, net over de grens bij Nijmegen. Dat werd geen succes, waarna Girardelli de hal verkocht aan het Nederlandse Van der Valk- concern. Volgens goed ingevoerde media verloor de oud-skiër miljoenen op dat project. Hijzelf doet er geheimzinnig over en bevestigt een miljoenenverlies niet. Sterker, hij praat er vluchtig overheen.

Liever benadrukt Girardelli zijn zakelijk successen met zijn skikleding en zijn samenwerking met het Nederlandse bedrijf Bemer, dat machines voor fysische vasculaire therapie op de markt brengt, een omstreden methode, die wordt gerelateerd aan kwakzalverij, maar Girardelli van zijn rugklachten heef afgeholpen. De oud-skiër is Bremers vertegenwoordiger in Liechtenstein. En dan is hij ook nog ambassadeur van het Bulgaarse ministerie voor Toerisme om de skisport in dat land te promoten. Verder onderzoekt hij voor de afzet van zijn skikleding de markt in Rusland. Trots: „Ik heb in dat land inmiddels dusdanig goede contacten, dat ik besloten heb de taal te leren. In mei ga ik voor een stoomcursus Russisch naar Sint-Petersburg.”

Tot 1 januari was Girardelli ook nog actief als co-commentator bij skiwedstrijden voor de Zwitserse televisiezender SRF. Dat leidde tot veel kritiek van kijkers, die zijn analyses emotieloos en onduidelijk vonden. Girardelli zegt dat hij op eigen initiatief is vertrokken, maar Zwitserse media meldden dat de leiding van de zender heeft ingegrepen. De vervanger van Girardelli is de Zwitserse oud-skiër Marc Berthod.

De Oostenrijker gaat er niet onder gebukt. Hij heeft genoeg andere bezigheden, zegt hij. Zijn veelomvattendheid past in het nieuwe leven van Girardelli, die zijn ondernemingsgeest, evenals zijn afwijkend gedrag, toeschrijft aan zijn onbedwingbare nieuwsgierigheid. „Ik slaap zes uur per dag en werk de resterende achttien uur. Ik werk snel en efficiënt. Dat geeft mij de gelegenheid een boek te schrijven. Erg leuk om te doen, zoals alles wat ik doe. Want na mijn skicarrière heb ik besloten alleen nog dingen te doen die ik leuk vind.”