Harry Potter hoefde niet door de winkel

foto David Azia/AP

Forenzen wachten op het King’s Cross Station in Londen anders dan toeristen. Op perron 9B staren reizigers voor zich uit. Ze scrollen op hun smartphone, tot de boemel naar Peterborough arriveert.

Bij perron 9 3/4 schuifelen ruim dertig toeristen achter elkaar in een rij. Eenmaal vooraan krijgen ze een toverstaf in hun handen geduwd en een donkerrood of geel sjaaltje om. Ze poseren bij een bakstenen muur waarin een halve bagagetrolley is verwerkt, met een koffer en een lege vogelkooi. Voor deze Harry Potter-ervaring betalen ze 9 pond en 50 pence.

Het is hier dat Harry Potter – de tovenaarsleerling in de boeken en films van J.K Rowling – de trein pakt naar Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry – Zweinstein in de Nederlandse vertaling. Op deze plek worden nu goede zaken gedaan.

Toeristen uit de hele wereld worden na het ultrakorte fotomoment automatisch de giftshop binnengeleid. Bij een vitrinekast met toverstokjes steggelt een Franse tiener met zijn moeder. Hij zegt dat de stokjes van echt goede kwaliteit zijn. Zijn moeder vindt 85 pond te gortig, evenals de Harry Potter-toga (65 pond voor volwassenen). Het is in de winkel zo druk dat het personeel het niet aankan. Een bonkige beveiliger helpt een Ierse man een trui uitzoeken met een embleem van Griffoendor, een van de afdelingen van Zweinstein. De truien van Schotse wol zijn gemaakt in dezelfde spinnerij als de truien in de films, meldt het label. Daarom: 75 pond per stuk. „Belachelijk”, zegt de Ier. Hij bedankt de bewaker vriendelijk en koopt een goedkoop armbandje.

Buiten de winkel staan Lisa Durlinger (22) en Simon Hervé (18), modestudenten in Lille. Ze zijn hier om Londense ontwerpers te bezoeken, maar gaan ook naar toeristische plekken. „Covent Garden en Oxford Circus”, zegt Hervé. Hij heeft weinig met Potter en vindt de attractie aardig, maar ook een gimmick. „Zij heeft mij hiernaartoe gesleurd”, zegt hij en wijst naar Durlinger. „Ik heb alle boeken denk ik zes keer gelezen”, zegt Durlinger, die vorige zomer in Schotland een spoorbrug bezocht die ook in de films voorkomt.

Het muurtje staat in de grote hal van het station en niet tussen de perrons, zoals J.K. Rowling schreef. En het is niet van metaal, zoals in de boeken. Waarom is het voor een fan dan toch interessant? Durlinger: „Dit is de plek waar Harry Potter naar een wereld reisde die mij zo veel leesplezier heeft gegeven. Dat vind ik mooi om eens te zien.”