Recensie

Ja, Bright is écht zo slecht

De regisseur van Bright leek in december niet veel moeite te hebben met de vernietigende recensies van zijn film. „Deze gaat op mijn koelkast. Dit is een fucking epische recensie”, twitterde David Ayer naar David Ehrlich, de recensent die Bright de slechtste film van 2017 noemde.

Is Bright echt zo slecht? Ja, Bright is echt zo slecht. En dat terwijl het concept best potentie heeft: het is een buddy cop-film met elementen van Lord of the Rings die zich afspeelt in een alternatieve versie van Los Angeles waar mensen samen leven met orcs, elfen en andere fantasiefiguren.

De lompe orcs staan onderaan de maatschappelijke ladder en worden door veel mensen gehaat, de stijlvolle elfen zijn de elite. Mensen zitten ergens tussenin. Daarmee lijkt schrijver Max Landis iets te willen zeggen over de rassenkwestie in de VS, al komt dat verder nergens van de grond. Het lijkt vooral een excuus om hoofdrolspeler Will Smith dingen te laten zeggen als „Fairy lives don’t matter!”, een verwijzing naar de Black Lives Matter-beweging.

Smith speelt een menselijke agent die een orc (Joel Edgerton) als partner krijgt. Samen belanden ze vrijwel meteen in een belachelijk avontuur: de twee moeten iemand beschermen die achterna wordt gezeten door allerlei slechteriken, van stereotypische gangsters tot kwaadaardige elven. Er is iets aan de hand met een krachtige toverstaf en de terugkeer van een Dark Lord.

Bright is vooral saai: de actiescènes maken geen indruk, pogingen tot humor werken niet en superster Smith lijkt soms te slaapwandelen. Ayer, ook verantwoordelijk voor de mislukte superheldenfilm Suicide Squad, heeft met de sterke en rauwe politiefilm End of Watch bewezen dat hij echt wel iets in zijn mars heeft. Met Bright schiet hij echter volledig mis.

    • Thijs Schrik