Opinie

    • Freek Borstlap
    • Wouter van der Weijden
    • Jan Dijk

Brieven 30/1/2018

Pronkstuk

Nationale feestdag

Het Plakkaat van Verlatinghe is gekozen tot pronkstuk van Nederland. Fantastisch. Dan is nu eindelijk het moment gekomen om de datum van ondertekening, 26 juli, uit te roepen tot Nationale Feestdag van Nederland. Een dag waarop je de wording van je eigen land herdenkt. 5 mei kan daartoe nooit dienen; we bestonden al honderden jaren. Ons land heeft in 1795 een totale verandering ondergaan (de Bataafse Revolutie), die van blijvende aard is gebleken. Maar de kiem van ons nationale bewustzijn ligt bij dat Plakkaat. Ik vertrouw erop dat premier Rutte dit idee samen met zijn vicepremiers gaat overnemen. Jesse Klaver, die dit oude idee van mij eerder politiek lanceerde, zal het met mij eens zijn.

Strijkkwartet

Mogen wij er ook bij?

In haar boeiende, enthousiasmerende artikel over het strijkkwartet (25/1) vergeet Mischa Spel te vermelden dat er vóór Haydn ook al amateurs waren die genoeglijke avonden wilden beleven met het spelen van strijkersmuziek. Alle door haar genoemde kwalificaties zijn op die muziek van toepassing. Het enige verschil is dat het op de viola da gamba gebeurde, het toen gangbare amateur-strijkinstrument. Vooral in de zeventiende eeuw bestond er een grote cultuur met een kwalitatief hoogstaande productie van kamermuziek. Van William Byrd tot Henry Purcell, Van Marc-Antoine Charpentier tot Giovanni Legrenzi zijn er prachtige kwartetten (en trio’s, kwintetten en sextetten) te vinden. Constantijn Huygens musiceerde met niemand minder dan Sweelinck in zo’n ensemble. Toe, mevrouw Spel, mogen wij, viola-da-gambaspelers, ook bij het strijkkwartet? Onze muziek heeft er zeker de kwaliteit voor. Helpt u ons alstublieft de koudwatervrees bij de strijkkwartetliefhebbers weg te nemen. Toegegeven, we hebben het u met de meest ellendige manieren van uitvoeren in het verleden niet altijd gemakkelijk gemaakt, maar juist hier treedt momenteel gelukkig een kentering op. Een beetje frisse wind kan de toch wel wat muffe wereld van het strijkkwartet best gebruiken.


viola-da-gambaspeler

Japan

Geen migratieland

Ian Buruma probeert te verklaren waarom het populisme in Japan minder wortel heeft geschoten dan in Europa, de VS en India (Waarom Japan geen populist à la Trump kent, 25/1). Hij noemt de relatief bescheiden manier waarop Japanse rijken zich gedragen en de sociale cohesie: banen worden beter beschermd, waardoor ook minder succesvolle mensen hun waardigheid kunnen behouden. Dat zijn interessante verklaringen, maar Buruma vergeet een belangrijk feit te noemen: Japan laat zeer weinig immigranten toe. Populisten als Le Pen, Orbán, Wilders en Trump drijven vaak op de golven van immigratie. Misschien is het zeer stringente Japans immigratiebeleid juist ingegeven door vrees voor zulk populisme.

Correcties/aanvullingen

Erik Suidman

Bij de necrologie over kunstenaar Erik Suidman (Hij schilderde graag bloed en heftige emoties, 27/1, p. 34-35), ontbrak de auteursnaam. Het stuk werd geschreven door Wouter van Dijke.

Zwartnekglanstroepiaal

In de Fokke & Sukke van 29/1 wordt gewag gemaakt van de zwartkopglanstroepiaal. Dit moet de zwartnekglanstroepiaal zijn.

Dijk van een wijf

In het artikel Culturele Hoofdstad moet Friesland blijvend veranderen (Cultureel Supplement, 25/1, p. C6-7) was bij de afbeelding van het landschapskunstwerk ‘Dijk van een wijf’ niet vermeld dat de ontwerper Nienke Brokke is.

Maronieten

In de brief Christelijke invloed (26/1, p. 17) werden ‘Libanese marionetten’ genoemd. Dat moeten ‘Libanese maronieten’ zijn.

Marnix Academie

In het artikel Willen ze wel écht meer werken (27/1, p. E2) werd de Marnix Academie ten onrechte twee keer Marnix College genoemd.


    • Freek Borstlap
    • Wouter van der Weijden
    • Jan Dijk