Luxeprobleem

Het is een van de vervelendste dingen die je kan overkomen in een restaurant: niet kunnen kiezen. Een luxeprobleem, maar het blijft lastig als de twijfel toeslaat bij het zien van de menukaart.

In het westen hebben we daar nu een paar jaar een oplossing voor: shared dining. In Azië is het al veel langer normaal een tafel vol te zetten met kleine gerechtjes. Dat de restaurants die in mijn ogen het shared dining-concept het beste uitvoeren overwegend een Aziatische kaart voeren, is volgens mij dan ook geen toeval.

Een voorbeeld is het restaurant HappyHappyJoyJoy van Julius Jaspers, de kok en restaurateur en ook wel bekend van het tv-programma Topchef. Zijn boek Oriental Streetfood lijkt geïnspireerd door de menukaart van HappyHappyJoyJoy: beiden zijn een pan-Aziatische mengelmoes met vooral invloeden uit China, Thailand en Vietnam. Er zijn zoveel gerechten dat je aanvankelijk niet weet waar je moet beginnen. Pas als je wat langer kijkt, zie je dat het eigenlijk niet uitmaakt wat je kiest; alles is lekker.

Dus of je nu zin hebt in dim sum, noedels of saté, in curry’s of loempia’s, er is voor elk een hoofdstuk. Je kunt ook alles maken, want de porties zijn voor drie, handig om te delen. Wel zul je de nabijgelegen toko leeg moeten kopen. En Jaspers waarschuwt voor de resultaten van zelfgemaakte dim sum. „Voor alle handelingen en recepten moet je tien jaar in de leer”, schrijft hij droogjes.

Twee aanmerkingen heb ik nog. Eén is de hoeveelheid gefrituurde gerechten. Ik heb geen frituurpan, en kan daardoor veel gerechten niet (of met veel moeite) maken. Jaspers zou eens bij zijn Australische Masterchef-evenknie Matt Preston moeten informeren. Diens kookboeken staan vol met alternatieve bereidingen voor gerechten die normaliter uit de frituur komen.

Het andere puntje is de volgorde van de hoofdstukken. Het vroege hoofdstuk van de bao’s (zachte broodjes) voelt misplaatst, omdat ze gevuld worden met prachtige stukjes vlees, vis of groente. De bereiding daarvan staat pas tientallen pagina’s verder beschreven. Zo blader je wel heel snel door; zonde!

Je kunt beter de tijd te nemen dit boek te lezen, toch te proberen een keuze te maken en dan de marinades hun werk te laten doen. Zodat je daarna met iedereen die je lief is uitgebreid kan genieten van een goedgevulde tafel Aziatisch straateten.