Brieven

Brieven 29/1/2018

Bert van Marwijk

Gefeliciteerd!

Gefeliciteerd, meneer Van Marwijk! Goed om te horen dat u wél naar het WK gaat.

Vrijwel heel prominent sportjournalistiek Nederland lijkt vergeten dat u toch echt diegene bent, die met het Nederlands elftal in de finale van een wereldkampioenschap stond.

Men schrijft, praat en verkneukelt zich kennelijk liever over die andere coaches, die met veel meer geblaat toch echt veel minder wol hebben geproduceerd.

Ik wens u met al uw rust en zakelijkheid, een mooi toernooi met het Australische team.

Pulsvisserij

Net als Japan

Het kan geen verrassing zijn dat het labelen van een deel van de pulsvisserij als ‘onderzoek’ („De politiek nam ’t risico, de vissers dachten dat het goed zou komen”) enkel om zo onder de Europese 5%-regeling uit te komen heel wat mensen tegen de haren instrijkt.

Zoals al wordt genoemd (Pulsvissen als duurzaam experiment is dun verhaal, 18/1) niet een nieuw argument: de Japanners gebruiken het al jaren om hun walvisjacht te verantwoorden.

En jammer genoeg hebben ze ook in Japan vast wel onderzoekers als Marloes Kraan die welwillend zijn om in de media te verkondigen dat het er zo veel moeten zijn (pulsvissers/walvissen) „omdat je dan niet hoeft te voorspellen vanuit een steekproef.”

Initiativet

Jeugdig elan nodig

Michael Wernstedt wil met zijn nieuwe partij Initiativet via workshops en andere bijeenkomsten van burgers discussies organiseren over hoe zijn partijprogramma op belangrijke onderdelen verwoord zou kunnen worden (De ‘Tesla’ van de Zweedse politiek, 25/1). Maar dat niet alleen. Ook in andere Europese landen (Denemarken, Frankrijk, Oostenrijk, Polen en Zwitserland) blijkt men naar een meer democratische organisatie te streven. Dat doet me goed, want hier in Nederland zijn slechts weinig politici met voorkeursstemmen in de Kamer gekomen en daarmee echte volksvertegenwoordigers in plaats van partijvertegenwoordigers.

Helaas ben ik met 81 jaar niet toe aan het oprichten van een partij. Maar ik heb de hoop dat er mensen zijn om met jeugdig elan ook Nederland gezond te maken.

Blank vs. wit (2)

Wit noch zwart

Volgens de NPO moeten we de samenleving gaan opdelen in wit en zwart. Maar kijk eens om je heen: iedereen heeft een kleur. En hoe noem je dan iemand die er tussen in zit? Grijs? De kleur van iemand benoemen moet je wat mij betreft alleen doen wanneer het er toe doet, bijvoorbeeld bij discriminatie. Maar wat meer speelt dan kleur is je afkomst. Op basis daarvan hebben veel mensen al dan niet terechte oordelen over hoe iemand is. Daar zou je het over moeten hebben, praten in termen van wit en zwart verheldert die discussie niet.

Blank vs. wit (3)

Ik ben blank, niet wit

Wit is een (niet-)kleur: blank is de benaming voor mensen met een lichte huidskleur. Sommige ‘antiracisten’ die hun inspiratie uit de Verenigde Staten halen, verdedigen het gebruik van het woord ‘wit’ voor blanke mensen (een anglicisme/amerikanisme). Het zou prettig zijn als u zich op een ander principe baseerde dat in de VS gehanteerd wordt: bevolkingsgroepen worden aangeduid met de naam die zij zelf prefereren, bijvoorbeeld ‘native Americans’ voor Indianen. Ik behoor tot de groep die – indien nodig – blank genoemd wil worden en niet ‘wit’.

Correcties/aanvullingen

Haagse invloeden

Bij de rubriek Haagse invloeden (27/1, p. 20) is per abuis een verkeerde illustratie van Ruben Oppenheimer afgedrukt. De juiste staat op nrc.nl/haagse-invloeden

Reda N.

In Uittocht uit voormalig IS-gebied (26/1, p. 4) staat dat uitreiziger Reda N. vrouw is. Reda is een man.