Recensie

Seks, verraad en drankmisbruik

Drama ‘Doctor Foster’ is niet de meest subtiele BBC-productie. De serie lijkt zo nu en dan gierend uit de bocht te vliegen, maar blijft steeds nét overeind.

Suranne Jones en Bertie Carvel in de Britse dramaserie Doctor Foster

“Ga je me drogeren en m’n lichaam in de tuin begraven?” Aan de gesprekken tussen de ruziënde hoofdpersonen merk je al snel dat Doctor Foster niet de meest subtiele BBC-productie ooit is. Het eerste seizoen van deze smeuïge dramaserie werd in 2015 een grote hit voor de Britse omroep dankzij heftige plotontwikkelingen en uitstekende acteurs die een soapy uitgangspunt naar een veel hoger niveau wisten te tillen. Het is goed gemaakte pulp, verpakt als kwaliteitsdrama.

Doctor Foster, bedacht door toneelschrijver Mike Bartlett, gaat over de succesvolle huisarts Gemma Foster (Suranne Jones), die er op een dag achter komt dat haar man Simon Foster (Bertie Carvel) vreemdgaat. Ze had al vermoedens en er knapt iets als ze onomstotelijk bewijs van de affaire vindt.

Gemma wil niet zomaar wraak, ze wil dat Simon alles verliest. Voor de buitenwereld houdt ze nog even de schijn op terwijl ze plannen maakt om Simon te vernietigen.

Of kunnen ze er toch nog uitkomen? De twee zijn rond de veertig, al heel lang bij elkaar, hebben een elfjarige zoon, wat het toch iets moeilijker maakt om elkaar los te laten. Nieuwe ontdekkingen zorgen echter voor escalatie en uiteindelijk lijkt bijna iedereen in het fictieve plaatsje Parminster een dubieuze rol te spelen in het geheel. Geen leugen blijft onbestraft.

Seks, verraad, nonchalant drankmisbruik, vernedering van slechte mannen: Doctor Foster heeft veel te bieden. De serie lijkt op meerdere momenten gierend uit de bocht te vliegen, maar blijft steeds nét overeind. Dat komt mede door het overtuigende acteerwerk van Bertie Carvel en vooral Suranne Jones in de titelrol. Zij zet een gecompliceerd personage neer: dokter Foster laat niet over zich heenlopen en speelt het spel indrukwekkend en keihard. Je leeft met haar mee, ook omdat haar man zo’n zielige, manipulatieve rotzak is.

Toch wordt al snel duidelijk dat onze dokter een verknipte kant heeft. In haar wanhoop onderneemt ze soms ontzettend domme acties die negatieve gevolgen hebben voor iedereen in haar omgeving. Ook springt ze ook nogal slecht om het medisch beroepsgeheim. Niet netjes natuurlijk.

Meer psychologische spelletjes

Het tweede seizoen, door de BBC uitgezonden in het najaar van 2017 en sinds kort te vinden op Netflix, gooit er nog een paar schepjes bovenop (wie het eerste seizoen nog niet heeft gezien, kan nu beter stoppen met lezen).

Doctor Foster 2 begint twee jaar later. Simon verloor de strijd en vertrok met zijn veel jongere nieuwe vriendin Kate Parks naar Londen. In de eerste aflevering van de nieuwe reeks kondigt hij zijn terugkeer naar Parminster aan, waar Gemma nog steeds woont met zoon Tom. Het lijkt een glorieuze terugkeer. Simon heeft een kindje met Kate en een prachtig nieuw huis. De psychologische spelletjes tussen hem en Gemma beginnen vrijwel meteen weer. De zoon wordt nog meer dan de vorige keer de dupe van deze nieuwe oorlog.

Zeker tegen het einde wordt realisme nog iets verder losgelaten en wordt de crisissituatie tot het uiterste opgerekt. De laatste aflevering zou dan ook een prima slot zijn. Toch valt een nieuw hoofdstuk niet uit te sluiten, de BBC scoorde met het tweede seizoen gemiddeld bijna negen miljoen kijkers (on demand-kijkers niet meegerekend).

In Nederland lijkt Doctor Foster enigszins onder te sneeuwen in het gigantische serie-aanbod van Netflix en andere aanbieders. Onterecht, want er valt veel te genieten in alle tien afleveringen.

    • Thijs Schrik