Mijn manier van leven vereist maar liefst 2,6 aardes

Groen doen Elke week gidst NRC je richting een duurzaam leven.

Foto Istock

Tegenwoordig kan ik geen kraan meer opendraaien zonder me eerst af te vragen hoeveel water ik precies nodig heb. Dat is de schuld van Babette Porcelijn en haar boek De verborgen impact. Daaruit blijkt hoe energieverslindend het gebruik van water is. Zo dacht ik altijd het milieu een dienst te bewijzen door me nat te scheren in plaats van een elektrisch apparaat te gebruiken. Maar helaas, volgens Porcelijn kan ik voor iedere seconde warm water mijn scheerapparaat maar liefst drie minuten gebruiken.

Porcelijn schrijft over de gevolgen van ons gebruik van ‘spullen’, onze eet- en drinkgewoontes, hoe we wonen en ons verplaatsen. Allerlei zaken die in deze nieuwe rubriek aan de orde zullen komen. Ze laat goed zien wat de gevolgen zijn van onze manier van leven. En vooral hoe het grootste deel daarvan onzichtbaar blijft, waardoor we gemakkelijk dingen doen waarvan we ten onrechte denken dat ze goed zijn voor klimaat en milieu.

Neem etenswaren. We maken ons graag druk over het zichtbaarste deel van de milieuschade: het plastic, glas, papier waarin we ons eten verpakken. Maar de impact van die verpakkingen (zolang ze niet op straat belanden) vormt maar een klein deel van de totale impact van ons eten, volgens Porcelijn hooguit 10 procent. Dus wie echt iets wil doen om het milieu te sparen, kan zich beter druk maken over het gemak waarmee we eten weggooien.

Lees ook het interview met Bapette Porcelijn: ‘De meeste milieubewuste mensen doen bij lange na niet genoeg’

Porcelijn eindigt haar boek met een hoofdstuk over wat je zelf kunt doen. In een grafiek kun je je eigen impact globaal invullen en vergelijken met die van de ‘gemiddelde Nederlander’. Nog beter kun je daarvoor haar site mijnverborgenimpact.nl gebruiken. Die is een stuk preciezer, al blijft het ook daar ‘achterkant-bierviltje-stijl’, zoals Porcelijn dat noemt.

Jezelf vergelijken met anderen is altijd leuk, zeker als blijkt dat je het wat beter doet dan de gemiddelde Nederlander – al koop ik waarschijnlijk wat meer ‘spullen’ dan ik heb opgegeven. En spullen zijn volgens Porcelijn de grootste boosdoener.

Maar ook als mijn lijstje klopt, is er geen reden voor zelfgenoegzaamheid. Als iedereen zo zou leven als ik, zijn er volgens de site nog steeds ongeveer 2,6 aardes nodig. Ik moet mijn impact meer dan halveren om binnen de grenzen van de planeet te blijven. Zolang dat nog niet zo is, kan ik de gevolgen compenseren door 1.176 bomen aan te planten. Dat past nooit in mijn tuin.

In deze rubriek gidst NRC je richting een duurzaam leven.