‘Dit was niet liefde op het eerste gezicht’

Mijn favoriet gaat op zoek naar culturele aankopen. Deze week: een schilderij

Lucy (2016) van de Oostenrijkse kunstenaar Kevin A. Rausch (1980), 20x30cm, gemengde techniek op doek Beeld Kevin A. Rausch

Bij het raam hangen twee grote doeken. Op het ene zie je licht vallen in een kamer, meer niet. Het andere lijkt volledig abstract, lichte toetsen van roze, geel en grijs tussen vlakken groen-wit. Lucy hangt er schuin tegenover, op ooghoogte als je aanzit bij het bureau. Het is het kleinste werk in de woonkamer van Marjan Groeneveld: 20 bij 30 centimeter.

Marjan Groeneveld: „Het doek pal naast het raam was mijn eerste kunstaankoop, vier jaar geleden. Een paar jaar daarvoor was ik zelf begonnen met schilderen en ik had besloten: oké, ik ga kunst kopen en het mag ook wat kosten. Wiel Wiersma, de maker van het werk, schildert vooral de lichtinval in zijn eigen atelier. Dat vond ik subliem: hoever moet je het zoeken? Het was ook een beetje mijn eigen droom: stel dat ik kunstenaar kon worden, dat ik een atelier had en ervan zou kunnen leven.

„Het doek ernaast heb ik zelf gemaakt. The sky is the limit heet het, het representeert wolken van bovenaf gezien, alsof je boven de aarde zweeft. Elke dag dat ik het zie is dat mijn support aan mijzelf: dat ik achter die droom om kunstenaar te worden aanga. Ik doe als business controller klussen voor grote bedrijven, maar het afgelopen jaar had ik een sabbatical: ik wilde ervaren hoe het is om een tijdlang alleen maar te schilderen.

„Kevin A. Rausch’ werk zag ik toevallig. Ik had afgesproken op een terrasje, maar mijn afspraak liet me zitten. Toen ben ik in de buurt een galerie binnengelopen. Ik had een paar maanden eerder vrij impulsief een heel mooi, maar ook vrij kostbaar werk gekocht. Dus ik had tegen mezelf gezegd: dat mag je zo niet meer doen. Maar Kevins doeken waren óók fantastisch: chaos en rust tegelijk, milde, zachte kleuren, een gekke fantasiewereld. Alleen, het was opnieuw groot en duur.

„Toen bleek er ook een klein werkje van hem te zijn: Lucy. Ik zei: ik ga erover nadenken, ik wil niet meer zo impulsief handelen. Een week later zag ik Lucy weer, op Art The Hague. En toen heb ik haar toch gekocht. Het was geen liefde op het eerste gezicht, maar ik ben er nu verschrikkelijk blij mee. Ik denk wel eens: ik bén Lucy.”

    • Gretha Pama