Column

Fruitmand

Mijn kat Fruitmand is soms best een lul. Fruitmand is die nieuwe kat die eerst Fred heette. Eigenlijk is het ook niet mijn kat maar de kat van mijn kat Sasaman die aanvankelijk Fred Fredje Frederik Freddie Fredmans Verbaan heette. Op een zeker punt zijn we hem voor de lol Fred Fruitmand gaan noemen.

Nu volstaat Fruitmand. Als hij zijn tong tegen kaas aanhoudt bijvoorbeeld. ‘Fruitmand!’ Een andere kat zou de kaas proberen te stelen, zodra je even de croissantjes uit de oven haalt, of aan de kaas likken, op z’n mínst schuldbewust schrikken. Zo niet Fruitmand. Ik heb hem ook al eens met zijn bek open aan haring vastgeplakt zien zitten. Zodra hij zijn naam hoort en weet dat hij betrapt is lijkt hij gehaaid te blijven zitten om zich ervan te verzekeren dat je ziet dat hij met het lapje, waar hij even eerder Sasaman op intieme wijze mee verzorgd heeft, je eten betast. Als je dan Fruitmand! roepend aan komt stuiven haalt meneer kalmpjes zijn tong binnen om zich vervolgens op zijn dooie akkertje richting de vloer te begeven. Daar gaat hij dan als God zelf zitten wachten op alle dingen die hij zojuist heeft aangeraakt. En de dingen die daar naast lagen. Hij weet dondersgoed dat we het niet meer opeten, maar het óók zonde vinden om zomaar weg te gooien.

Hij vindt drama’s een lolletje. Zoals het bed opmaken. Een maniak wordt het. ‘Ga d’r uit! Frúítmánd!! Frúít!!!’

Overigens moet je hem ook niet van de tafel willen duwen. Dan gaat hij nog langzamer lopen en terug duwen met zo’n hautain 3-mavosmoeltje. Als zo’n gastje dat er door een briesende leraar uit is gestuurd en vier aktes de tijd neemt om van zijn stoel bij de deur te komen. Zichzelf en zijn rugzak voortslepend als een paardloze huifkar door mul zand. Karma Kat.

Hij ziet de ernst van situaties ook nooit in. Vindt drama’s een lolletje. Zoals het bed opmaken. Een maniak wordt het. „Fruitmand.. Ga d’r uit! Frúítmánd!! Frúít!!!” En mag hij ergens niet komen, zoals op de zolder bijvoorbeeld, die aan het dakterras grenst – omdat dat dak momenteel van het terras wordt ontdaan omdat het lekkende dak gerepareerd gaat worden, en de zolder dus vol terrasdelen en vieze plantenbakken staat – dan kan je acht keer roepen, ‘Ga weg Fruitmand!’ maar meneer blijft terugkomen met zijn periscoopstaartje olijk in de lucht gestoken. Alsof hij een stoet toeristen door de stad leidt. ‘En dan hier dames en heren, de binnentuin. Ja, geniet er maar even van terwijl ik een plant aanval en opeet.’

Soms noem ik hem zoetgevooisd ‘Fredje’, als ik iets van hem wil. Als ik hem ergens vandaan wil lokken. Omdat er anders iets kapot gaat. Maar daar trapt hij niet in. Hij reageert nog wel op ‘Melkje!’ Dan komt hij aangesjeesd. Nou ja. Deze column heb ik voor de buren geschreven. Ik ga hem uitknippen en bij ze in de bus doen. Ik vermoed dat het belangrijk is dat ze weten hoe het zit.