Voorlopig is hij de enige Nederlander op het WK

WK voetbal

Bert van Marwijk moet als bondscoach van Australië de poulefase zien te overleven. Makkelijk wordt dat niet met als tegenstanders Frankrijk, Peru en Denemarken.

Australië is Bert van Marwijks derde werkgever als bondscoach. Foto Kimimasa Mayama/EPA

Bert van Marwijk gaat komende zomer toch naar het WK. Hij had zich al geplaatst met Saoedi-Arabië, maar na te veel bemoeienis van hogerhand besloot hij zijn contract met de Saoedische bond niet te verlengen. Autonomie was hem meer waard dan een WK-ticket naar Rusland.

Maar vier maanden na zijn vertrek heeft Australië hem de kans geboden alsnog naar het WK te gaan, als opvolger van de geboren Griek Ange Postecoglou, die zich met Australië via de play-offs voor het WK plaatste.

De taak van de man die Oranje in 2010 naar de WK-finale loodste: de poulefase overleven. De aanstelling van Van Marwijk betekent dat er in Rusland sowieso één Nederlander te bewonderen is, al zal waarschijnlijk ook scheidsrechter Björn Kuipers de Nederlandse eer hoog mogen houden.

Eervol, als enige Nederlander naar het WK?

„Nou, voor de eer heb ik het niet gedaan. Ik word bondscoach van Australië omdat ik daar een uitdaging in zie. Ik heb er twee keer tegen gespeeld met Saoedi-Arabië en ben er met het Nederlands elftal geweest. Het land heeft een geweldige sportcultuur. Dat spreekt mij heel erg aan.

„Ik ben vooral blij dat ik via deze weg alsnog op het WK sta. Met Saoedi-Arabië had ik me ook geplaatst, maar toen we dat ticket eenmaal hadden begonnen allerlei officials zich ineens met mijn werk te bemoeien. Had ik geen trek in. Wat niet wegnam dat het een teleurstelling was dat ik daardoor het WK zou missen.”

U heeft zich niet laten weerhouden door de afstand?

„Je weet wat je te wachten staat. Ik heb mezelf daar wel over laten informeren. De meeste internationals spelen in Europa, daar zal ook het grootste gedeelte van de voorbereiding zijn. Wedstrijden bekijken, trainingskampen; dat is allemaal hier. Je kunt niet verwachten dat spelers continu 21 uur heen en 21 uur terugvliegen. Dat kost veel te veel energie. Het mooie is dat Australiërs dat ook weten, het zijn echte professionals. Binnenkort vlieg ik zelf die kant op.”

U bent er niet al geweest?

„Onderhandelingen verlopen allemaal telefonisch. De gesprekken zijn een maand geleden begonnen en eindigden dinsdag met een ontmoeting in Nederland. Afhankelijk van je nieuwe bestemming is het ook wel eens andersom, dat je zelf in het vliegtuig stapt, maar in dit geval wilden de twee belangrijkste mannen van de Australische bond graag hierheen komen.”

Voelt u extra druk als enige Nederlandse coach op het WK?

Lachend: „Nee, hoor. Ik voel vooral druk om de poulefase te overleven. Voor mij is dat het enige wat belangrijk is. Makkelijk wordt het allerminst met als tegenstanders Frankrijk, Peru en Denemarken.”

Toen u zich met Saoedi-Arabië voor het WK had geplaatst, leek het u geen prettig vooruitzicht dat dit betekende dat de Nederlandse pers u heel het WK zou volgen in Rusland.

„Nou, ik heb dat misschien wel gezegd, maar dat was een beetje overdreven en niet zo bedoeld. Met het ontbreken van Nederland is het logisch dat de pers andere onderwerpen kiest. Nu bijvoorbeeld ook Marokko naar het WK gaat, met meerdere spelers uit Nederland, wordt ook dat land interessant om te volgen. Zo werkt dat.”

Uw schoonzoon Mark van Bommel gaat wederom mee als uw assistent.

„Ja, dat was belangrijk voor mij. De Australische bond had dat ook zo bedacht, maar anders had ik het zelf wel als voorwaarde gesteld. Ik wil Mark mee hebben. Ik heb nu twee jaar met hem gewerkt bij Saoedi-Arabié, maar ik zie hem ook vaak genoeg aan het werk als trainer van PSV onder 19. Hij is ontzettend gedreven. Wat ik eerder al merkte bij Frank de Boer en Phillip Cocu is dat deze generatie voetballers precies een goede afstand heeft tot de spelers van nu. Ze zijn een stukje ouder, maar niet te oud om niet meer herkend te worden.”