Recensie

Matthias Goerne is verrassend veelzijdig

Ruim twee uur stralende highlights uit Wagners muziekdrama’s. Dat is wat The Wagner Project van bas-bariton Matthias Goerne en het geweldig spelende Swedish Radio Symphony Orchestra onder Daniel Harding te bieden heeft. Dat Goerne een Wagner-stem heeft van fluwelen schoonheid, was al bekend uit zijn aandeel in de Ring-opnames olv Jaap van Zweden. Een terzijde: van Goerne moet je houden. Zijn timbre heeft iets keligs, er zijn zangers die ‘theatraler’, vrijer fraseren. Maar toch is het een verrassing te horen hoe veelzijdig inzetbaar hij is: zijn Sachs (‘Die Meistersinger’) is lieflijk zonder belerend te zijn, waarbij Harding onherroepelijk (en steeds!) meesleept met opzwepend, fluïde orkestraal contrapunt. Tempi zijn veelal breed en ademend maar waar nodig wordt ook lekker hoekig geschakeld (ouverture ‘Der fliegende Holländer’). De monoloog van Koning Marke (‘Tristan und Isolde’) zingt Goerne warm, krachtig en aansprekend en zijn Wotan imponeert door de kracht van zijn ronkende laagte.