Recensie

Meesterwerk Bernstein mist heilige vuur

Het Gelders Orkest geeft ‘honderdjarige’ Leonard Bernstein zijn plek in het pantheon van de Amerikaanse klassieke traditie.

Foto Rene Knoop

‘Wie iets groots wil doen, heeft een idee nodig en net te weinig tijd”, vond de Amerikaanse dirigent en componist Leonard Bernstein. Dit jaar is de honderdste geboortedag van het rusteloze genie dat erkende „dat ik popel om te componeren als ik dirigeer, en popel om te dirigeren als ik componeer”. Hij bezat vele talenten en roepingen. Bernstein schreef, was politiek betrokken en bracht generaties Amerikanen met onvergetelijke televisie liefde voor klassieke muziek bij.

Voor hem zaten er te weinig jaren in het bestaan. Maar één zomer lang in Europa baadde hij in tijd. Het bracht hem en ons De Serenade naar Plato’s Symposium, muzikale dialogen over de mooie en duistere kanten van de liefde. Het Gelders Orkest en violiste Liza Ferschtman openden in Nederland het Bernstein-jaar met dit meesterwerk.

De vertolking miste het heilige vuur. Het spel van Ferschtman klonk ietwat vermoeid; ze ontbeerde net iets van de beheerste en onderhuidse hartstocht die haar grote kracht is.

De jonge Venezolaanse dirigent Christian Vásquez kleurde de ruimten rond Bernstein in met muziek van diens lichtende voorbeelden. Met name The unanswered question van Charles Ives maakte indruk. Alsof Bernsteins bewogen leven in een notendop voorbij trok.

    • Joost Galema