Europa’s werklandbeginsel reikt niet verder dan Europa

Rubriek Economie & Recht Mag Frankrijk socialezekerheidspremies inhouden bij een Fransman die in China werkt, terwijl hij in dat land ook al premies betaalt?

Foto Toby Melville/Reuters

Frankrijk is al verschillende keren door de hoogste Europese rechter op de vingers getikt omdat het bij onderdanen die in andere EU-landen werkten toch socialezekerheidspremies inhield via de belastingen. Dat is in strijd met de Europese regeling dat EU-burgers deze heffingen betalen in het land waar ze werken (werklandbeginsel). Daarvan zijn ze dan vrijgesteld in het land waarvan ze onderdaan zijn. Na diverse verloren rechtszaken conformeert Frankrijk zich sinds drie jaar aan deze Europese afspraak.

De regeling geldt niet voor EU-burgers die werken in derde landen. Zij worden dus bij deze heffingen anders behandeld dan EU-burgers die werken in een ander EU-land. Volgens de Fransman Frédéric Jahin is dat niet eerlijk. Hij woont en werkt in China en betaalt daar ook (particuliere) socialezekerheidspremies, maar hij moet zulke heffingen ook in Frankrijk betalen, omdat hij daar, in tegenstelling tot landgenoten die in andere EU-landen werken, niet van is vrijgesteld. De Franse Conseil d’État legde de kwestie voor aan het EU-Hof van Justitie. Die bepaalde vorige week dat EU-landen bij hun socialezekerheidsheffingen moeten waken voor willekeur en verkapte belemmeringen van het vrije verkeer van werknemers en van kapitaal. Maar ze mogen, aldus het hof, wel onderscheid maken, mits dat is gebaseerd op een „objectief situatieverschil”, dus op grond van de woonplaats.

Derhalve mag Frankrijk bij de naar China uitgeweken Jahin socialezekerheidspremies inhouden. Het werklandbeginsel reikt dus niet verder dan de landen van de EU (plus Zwitserland). Jahins poging het op te rekken, is mislukt. In China heeft hij er geen profijt van.

Zie voor de uitspraak: ECLI:EU:C:2018:18.