Opinie

    • Jannetje Koelewijn

Meneer Bekir verlangt terug naar de Blokker

De mensen komen niet op de fiets naar het Waterlandplein en lopen doen ze ook zo weinig mogelijk. Iedereen in dit deel van Amsterdam-Noord verplaatst zich als het even kan met de auto – nieuw verworven welvaart. En als ze dan toch al in de auto zitten, rijden ze net zo gemakkelijk door naar Winkelcentrum Boven ’t Y, anderhalve kilometer verderop. Deden mijn ouders ook toen ze hier waren komen wonen, eind jaren zestig. Voor elke boodschap pakten ze de Ford Taunus 12M – gekocht na de eerste grote loonrondes – en reden ze naar het Buikslotermeerplein, zoals Boven ’t Y in die tijd nog heette. Veel meer winkels dan op het Waterlandplein, en een markt. Over een paar maanden gaat het station van de Noord/Zuidlijn ook nog open. Veertigduizend passagiers worden er dagelijks verwacht. Veertigduizend potentiële klanten.

Op de dag van de storm was ik bij meneer Bekir – zo presenteert hij zichzelf – in zijn Design Cadeaushop op het Waterlandplein om te vragen hoe de zaken gingen. Hij verkoopt alles wat je in huis maar nodig hebt of zou kunnen hebben – waterkokers, vloerkleden, kroonluchters, theepotten, kinderspeelgoed, frituurpannen, koffiezetmachines, behangpapier, schilderijen, serviezen, dekens, matrassen – en daartussendoor lopen een paar katten. Anders dan in de meeste andere winkels om hem heen, dat was me eerder al opgevallen, is het er altijd druk.

Bij meneer Bekir om de hoek zit een Action en tegenover hem zat een Blokker, maar die is sinds kort dicht en ik vroeg hem of hij met zijn Design Cadeaushop de Blokker soms had weg geconcurreerd. Hij begon te lachen, maar hij keek droevig, of misschien was het meewarig. „Nee”, zei hij. „Voor mij is het jammer dat de Blokker er niet meer is, want we verwezen onze klanten altijd naar elkaar door als ze niet vonden wat ze zochten.”

Hij liep voor me uit naar het schap met bestekken, pakte er een mes uit en streelde liefdevol het handvat. Gestileerde bloemen in reliëf. Daarna gebaarde hij naar de collectie lampen aan het plafond, vol glitter en strass. „Bij Blokker vind je zulke rijk versierde producten niet, al heb ik” – hij pakte een mes met een glad handvat uit het schap – „natuurlijk ook altijd modernere alternatieven op voorraad.” En de Action dan? Verwezen ze daar wel eens klanten naar hem door? „Nooit.” Hij liep naar buiten – vanwege de wind had hij zijn koopwaar voor de deur weggehaald – en spreidde zijn armen. „Ik zou een grotere etalage moeten hebben. Dan zou iedereen zien dat mijn spullen mooier zijn.” En dat was nou net het probleem. Zijn vorige winkel, ook op het Waterlandplein, hád een grotere etalage. Maar toen alles hier minder begon te worden, kon hij de huur niet meer betalen.

Jannetje Koelewijn vervangt Jutta Chorus
    • Jannetje Koelewijn