Opinie

    • Marcel van Roosmalen

Dokter Tinus

Van verschillende kanten kwamen berichtjes dat mijn leven was verfilmd, soms met de toevoeging ‘ha-ha’. Het bleek te gaan om de televisieserie Zomer in Zeeland. Synopsis: ‘De SBS-serie Zomer in Zeeland gaat over een columnist die verhuist naar een klein dorp en iedereen in dat dorp belachelijk maakt in zijn columns met alle gevolgen van dien.’

Ik moest inderdaad aan mezelf denken.

Bij ‘alle gevolgen van dien’ stond ik ook weleens stil, vooral ’s nachts, dan dacht ik bijvoorbeeld dat ze ons het dorp uit zouden jagen om iets onbenulligs, of omdat ze alle door mij genoteerde onbenulligheden bij elkaar hadden opgeteld. Tussen de waanbeelden zag ik dan altijd het rood aangelopen hoofd van de kapster van de overkant omdat ik over haar heb geschreven dat ze asymmetrisch knipt, maar als ik de dorpelingen de dag na zo’n nare nacht dan weer onder ogen kwam bij de bakker of in de Vomar en ze me weer zo stuurloos aankeken, wist ik dat ik me druk maakte om niets.

Voor de zekerheid toch twee afleveringen van Zomer in Zeeland gekeken. Van de columnist van dienst – gespeeld door Daniël Boissevain - kon je veel zeggen, bijvoorbeeld dat hij wel heel moeilijk naar zijn toetsenbord keek, maar niet dat hij geen eigen stijl had. Eerste zin van een column, tevens eerste zin van de eerste aflevering van de serie: ‘Het is logisch om een verhaal over een nieuw begin te beginnen bij het begin, maar waar begint het begin?’

Als dit begin wat zei over de rest dan begon ik de boosheid van die dorpelingen te begrijpen. Wat me stoorde waren de feitelijke onjuistheden. Alsof alle inwoners van dorpjes aantrekkelijk zijn, zelfs de lelijke mensen in ‘Lekzand’ zijn zo mooi als Kim-Lian van der Meij. Nog erger: er werd gedaan alsof columnisten die vanuit Amsterdam naar een dorp verhuizen van alles meemaken (het gezin van de columnist werd in de eerste afleveringen aangevallen door een kunstwerk, de verhuiswagen met al hun spullen waaide tijdens springtij in zee en de giertank bij hun nieuwe huis ontplofte) terwijl het probleem voor columnisten die vanuit Amsterdam naar een dorpje verhuizen nu juist is dat ze helemaal niets meer meemaken.

„Het is echt een totale omkering van de werkelijkheid!”, zei ik tegen de vriendin, die ook nog nooit zoveel onzin had gezien. Terug in het echte leven vond ik mezelf terug in de apotheek voor weer een doosje maagzuurremmers. Er gebeurde weer niets, nou ja, buiten zagen we er eentje over zijn veters struikelen.

„Hee, daar ligt de huisarts”, zei iemand.

Misschien dat Dokter Tinus, een SBS6-serie over een huisarts uit een dorpje, wel waarheidsgetrouw is.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.

    • Marcel van Roosmalen