Brieven

Brieven 18/1/2018

Lightrail

Bodemloze put

„Laat pensioenfondsen infrastructuur betalen”, bepleiten Jaap Bierman en Roger van Boxtel in een artikel waarin zij financiering van de lightrail in de dichtslibbende Randstad door de pensioenfondsen opportuun achten (Investeer nu in lightrail om verkeersinfarct te voorkomen, 16/1).

Onder het mom van ‘geld dat op zoek is naar rendement’ lijkt dit een aanlokkelijk voorstel. Helaas leert het verleden dat dit soort projecten het beoogde budget vaak tot honderd procent overschrijden. De Betuwelijn, de Noord-Zuidlijn, de HSL-lijn en de Fyra zijn hier schrijnende voorbeelden van. Rendement voor investeerders is hierna ver te zoeken.

Kunnen deze heren mij misschien uitleggen waarom nationaal opgebracht pensioengeld alleen ten goede zou moeten komen aan een budgettair niet renderend zwart gat gelegen in de Randstad?

Geschiedenis

Lering en context

Mijn opa zei altijd: een land dat zijn geschiedenis vergeet, gaat te gronde. We moeten lering trekken uit het verleden. Karwan Fatah-Black (Vasthouden aan koloniale nostalgie helpt niemand verder, 14/1) herhaalt waar Jos Palm (Vroeger dachten we toch echt anders , 12/1) ook over schreef: toen de koloniale heersers zich misdroegen waren er tegenstemmen. Dat geeft context, het belicht voor en tegen. Ook toen waren er mensen met moreel besef zoals wij dat kennen vanuit mensenrechten, rechtspraak en voor velen: religie. Als we iets opnieuw leren is het dit: dat we moeten blijven onthouden dat machtshebbers zich misdragen en tegengeluiden naast zich neerleggen. Tegenmacht vraagt om een sterk parlement dat de controle op die macht uitoefent.