Nana Adjoa

Foto Latoya van der Meeren

‘Nu heb ik zelf de regie’

Nana Adjoa

Ze speelde jarenlang als achtergrondbassiste in diverse bands. Nu presenteert ze zichzelf op Eurosonic/Noorderslag als zingende en gitaar spelende frontvrouw.

Het liedje ‘The Resolution’ is haar visitekaartje: loomdromerige elektrosoul die langzaam wint aan muzikale ingrediënten, met in haar tedere stem een rauw raspje. De 26-jarige Nana Adjoa (spreek uit: Adjoá) gaat er zich dit weekend mee in Groningen presenteren op Eurosonic en Noorderslag aan publiek en muziekindustrie. Het is een liedje over bevrijding, de geboorte van de artieste Nana Adjoa. Van een bescheiden, in vele bands gevormde achtergrondbassiste zet ze voorzichtig haar stappen als zingende en gitaarspelende frontvrouw.

Dat is een nieuwe rol. En ze durft zich er steeds vrijer in te bewegen, vertelt de introverte wat verlegen Nana Adjoa in een Amsterdams café. „Als bassiste stond ik achterin de band altijd op een veilig plekje. Maar het is ook een positie in een band waar je vaak concessies doet. Het hebben van de regie is nu heel tof.”

Het afgelopen najaar, enkel nog op vinyl, verschenen album Down at The Root staat bol van die transformatie, met acht gelaagde liedjes over laatbloeien, innerlijke rust vinden en het verwezenlijken van dromen. Wie haar eerder zag spelen in de vele bands, eerst bij popband Polaroid View, toen bij zangeres Janne Schra en later bij Sue The Night, kon niet om haar heen: een stoere ongenaakbare bassiste die de groove aan hield. Adjoa’s stijl als bassist, op zowel de elektrische bas als de contrabas, was dienend en melodisch. Ondertussen hield ze een oogje op haar bandleiders – hoe pakten ze dat aan, wat zeiden ze zoal tegen het publiek?

Bassende backingvocalist

Ze beschrijft hoe ze steeds weer een nieuw stapje durfde te nemen. Meezingen als bassende backingvocalist. Voorprogramma’s in de clubtournee van Janne Schra. Bij De Grote Prijs van Nederland in 2014 haalde ze met haar band de finale - een kantelmoment. Met Dennis van Leeuwen (ex-Kane, manager punkband Indian Askin), kreeg ze de knoop in haar maag weg. Bij de Grote Prijs was hij een van haar coaches. Nu is hij haar manager. „Hij onderstreept vooral hoe ik het allemaal al doe. Er is geen goed of fout. Ik bleef maar twijfelen of ik niet gewoon maar een bassist was en misschien toch geen zanger. Ik was zo gewend te observeren en vanuit de diepte de muziek te dienen. Nu ik er een beetje uit ben wat voor soort performer ik ben, die van de kleine gebaren, voel ik me steeds meer op mijn gemak.”

Skatemeisje

Nana Adjoa (‘geboren op een maandag’) Effah-Bekoe is de dochter van een Ghanese vader en Nederlandse moeder. Als kind verhuisde ze vanuit de Ghanese community in de Bijlmer naar ‘t Gooi. In de Hilversumse Meent groeide ze met haar broertje en zusje op bij haar moeder. Haar vader keerde terug naar Ghana. Adjoa leerde piano, probeerde klarinet uit. Ze was een echt ‘skatemeisje’, trok vooral met jongens op en was een groot fan van de band The Red Hot Chili Peppers.

De lessen die haar moeder haar gaf op basgitaar sloegen aan. Beneden in de kelder van hun huis vormde ze met vrienden een kelderbandje. „Het drumstel van mijn neef. De versterker van de buren. We speelden rockcovers en met een oude computer namen we alles op.”

Ondanks haar gebrek aan theoretische kennis werd ze aangenomen bij de jazzopleiding (elektrische bas en contrabas) aan het Amsterdams Conservatorium. „Ze vonden dat ik goede oren had.” Ze volgde de jazzopleiding, ondanks dat popmuziek haar net wat meer aantrok. „Ik koos jazz omdat het technischer was en beter. Maar bij de jazz gaat de muziek vaak erg zweven met solo’s. Ik hou er meer van om het geluid te verstevigen, het solide fundament dat bas en drums kunnen vormen.” Ze besloot haar jazzstudie – „uren alleen studeren in een oefenkamertje” – te verlevendigen door in veel popbands te spelen.

Haar liedjes, veelal geschreven op gitaar die ze zich ook leerde spelen, hebben allemaal een persoonlijke kwetsbare insteek. De schuchterheid die ze op het podium voelt, heeft ze in haar teksten kunnen laten varen. Zoals in het stevige ‘Late Bloomer’, een nummer dat ze na een vrij gefrustreerde schrijfsessie eruit ‘ramde’ op gitaar. „Als je iemand tegenkomt van vroeger, word je flink geconfronteerd met wie je was. Het is een soort spiegel van je groei. Wie ben je nu, wie was je. Ik heb beschreven hoe ik ben gegroeid, en hoe ik daar de tijd voor nam.”

Leven van haar eigen muziek lukt vooralsnog niet. Adjoa heeft er nu nog een kantoorbaantje bij. „Een heel lastige afweging”, vindt ze. Maar als ze in te veel bandjes speelt, komt ze met haar eigen muziek in de knel. „En daar ga ik nu voor, honderd procent.”

Nana Adjoa 19/1 Eurosonic, Huize Maas, 20:00u en 20/1 Noorderslag, De Oosterpoort, Patio, 23:30u. Tournee vanaf 31/3.

    • Amanda Kuyper