Filmoverzicht: knorrepot Churchill en een arrogante Godard

Deze week keken de filmrecensenten van NRC onder andere naar ‘Darkest Hour’, ‘Mesteren’, ‘Taal is zeg maar echt mijn ding’ en ‘Le redoutable’.

  • ●●●●

    Darkest Hour: Biopic

    Elke prestigieuze Britse acteur van zekere leeftijd speelt ooit Winston Churchill, grapte The New Yorker onlangs. Een aangename uitdaging, want Churchill geeft acteurs houvast. Bolhoed, sigaar, natte lippen, de met as bevlekte broek tot het borstbeen opgetrokken: je bent hem zomaar. Zo kleurrijk, met zijn bellen cognac, brieven gedicteerd in bad, provocatief naaktlopen. Zo’n vlezig karakter: knorrepot, intrigant, humorist, huilebalk, grillig én vastberaden. En dan nog al die fraaie volzinnen en historische speeches die je mag uitspreken: „I have nothing to offer but blood, toil, tears, and sweat.”

    Lastig om echt te falen als Churchill, nog lastiger om de rol echt leven in te blazen. Het wordt al snel een karikatuur. Alle respect daarom voor Gary Oldman in Darkest Hour, een acteur die ooit doorbrak als de gedoemde Sex Pistols-bassist Sid Vicious en nu met fat suit en latex onderkinnen alle film-Churchills voor hem doet vergeten. Lees de recensie: Churchill, dat gaat niet zonder hoorngeschal

    Regie: Joe Wright. Met: Gary Oldman, Kristin Scott Thomas, Ben Mendelsohn, Lily James. In: 60 bioscopen

  • ●●●●●

    Le redoutable: Biopic

    Hoe meer fan je bent van Jean-Luc Godard, hoe slechter je Le redoutable zult vinden. De film van Michel Hazanavicius (The Artist) speelt zich af rond de studentenprotesten van mei ’68 en portretteert Godard als een arrogante, ziekelijk jaloerse man. Le redoutable begint met de opnames van het in alle opzichten radicale La chinoise (1967), het moment waarop de 37-jarige regisseur de 19-jarige actrice Anne Wiazemsky ontmoet, op wier memoires de film is gebaseerd. Ze krijgen een relatie en de in een artistieke impasse zittende Godard laaft zich aan haar revolutionaire medestudenten. Lees de recensie: Godard als een slissende intellectueel

    Regie: Michel Hazanavicius. Met: Louis Garrel en Stacy Martin. In 14 bioscopen.

  • ●●●●●

    Earth: een Onvergetelijke Dag: Natuurdocumentaire

    Een onvergetelijke dag? Deze natuurdocumentaire van de BBC ben je al na tien minuten vergeten. En dat is goed zo, want Earth: een Onvergetelijke Dag is een kampvuurfilm. Dat wil zeggen: zonder verhaal, les of betekenis, eerder een hoop smeulende sintels waar je vredig naar staart om weg te dromen. Lees de recensie: Een verkwikkende dag op aarde

    Regie: Richard Dale, Lixin Fan, Peter Webber. In: 66 bioscopen

  • ●●●●●

    Las hijas de Abril: Drama

    De Mexicaanse regisseur Michel Franco, een lieveling van het filmfestival van Cannes, heeft in zijn films vaak heftige plotwendingen. In Las hijas de Abril heeft hij zijn onderkoelde en afstandelijke blik hard nodig om de iets te melodramatische verwikkelingen voor de kijker verteerbaar te houden. Veel van die plotwendingen beroeren de kijker te weinig, omdat eigenlijk maar een van de vier personages waar de film omheen cirkelt voldoende nuances meekreeg. Lees de recensie: Jonger dan haar dochter

    Regie: Michel Franco. Met: Emma Suarèz, Ana Valeria Becerril, Joanna Larequi. In: 6 bioscopen

  • ●●●●●

    Mesteren: Drama

    Die blik! Die blik van die vader als hij voor het eerst zijn zoon ziet. Simon is de Julian Schnabel van de Deense kunstwereld, een hip bebrilde narcist die het liefste in zijden pyjama’s door zijn studio paradeert. En daar staat op een dag opeens zijn verloren zoon Casper voor zijn neus. Naar al snel blijkt een even grote kunstenaar als zijn vader, maar dan niet de koning van de galeries, maar van de openbare ruimte. Hij heeft zijn komst al aangekondigd met een meer dan levensgroot straatkunstwerk op de blinde muur tegenover Simons atelier. Een geest.

    In het Deense Mesteren is de zoon die plotseling bij zijn vader op de stoep staat een even grote kunstenaar als hij. Een psychologisch duel volgt. Lees de recensie: Giftige vader-zoonrelatie in Deense kunstwereld

    Regie: Charlotte Sieling. Met: Jakob Oftebro, Søren Malling, Ane Dahl Torp. In: 9 bioscopen

  • ●●●●●

    Taal is zeg maar echt mijn ding: Romkom

    Het geestige taalgebruik van Paulien Cornelisse komt te weinig terug in een komedie over de verwarde Anne, die graag mijmert over taal. Lees de recensie: Komedie over taal mist ‘wow-factor’

    Regie: Barbara Bredero. Met: Fockeline Ouwerkerk, Egbert-Jan Weeber, Tarikh Janssen. In: 100 bioscopen

  • ●●●●●

    24 Hours to Live: Actiethriller

    24 Hours to Live wordt pas interessant op het moment dat hij volkomen onbegrijpelijk en uitermate fascinerend is. Lees de recensie: Verlossing zoeken tussen kogels en glassplinters

    Regie: Brian Smrz. Met: Ethan Hawke, Xu Qing, Rutger Hauer. In: 35 bioscopen

  • ●●●●

    Father Figures: Komedie

    Father Figures is een allegaartje van genres en sketches. Soms leuk, maar vooral overbodig. Lees de recensie: Absurde en preutse buddyfilm vol loze oneliners

    Regie: Lawrence Sher. Met: Owen Wilson, Ed Helms, Glenn Close, Christopher Walken. In: 57 bioscopen