Brieven

Brieven 17/1/2018

Moorlag (1)

Strategische keuze

Het is kraakhelder dat het handelen van de heer Moorlag niet in lijn lag met PvdA-tradities, hoewel ik ook zie dat het overeenkomstig de toenmalige geest was en daarom wellicht niet helemaal onbegrijpelijk. Hem is dus persoonlijk niet zoveel te verwijten naar mijn idee. Het was kiezen tussen twee kwaden.

Maar ik vind het absoluut geen goed besluit dat hij mag blijven. En wel omdat het besluit nu meer lijkt te zijn ingegeven om een afsplitsing te voorkomen dan om de inhoud van de zaak.

Mij verplaatsend in de hoofden van de beslissers, die blijkbaar parlementaire invloed boven traditionele partijprincipes plaatsen (waarnaar men toch zegt te willen terugkeren) denk ik dat het een onverstandig besluit is. Met een zetel minder neemt de invloed op korte termijn niet noemenswaardig af, terwijl deze op langere termijn (nog) verder wordt ondermijnd. Met de gemeenteraadsverkiezingen in het vooruitzicht zal de PvdA-stem in ieder geval de komende vier jaar nog verder afgezwakt worden en waarschijnlijk nog jaren vele jaren daarna, als het al ooit goed komt.

Moorlag (2)

Beschadiging valt mee

Zaak-Moorlag beschadigt hele PvdA kopt NRC over de volle breedte van de voorpagina (15/1). Kan het niet wat minder?

Het gaat niet om een vergrijp van het kaliber van de bonnetjesaffaire of om zelfverrijking, noch is de Tweede Kamer verkeerd voorgelicht. Er was weinig aan de hand geweest als het PvdA-bestuur bij het ontstaan van de commotie duidelijk had gezegd: wij staan achter onze man. Ja, hij heeft meegewerkt aan een onterechte arbeidsconstructie, maar dat gebeurde met de beste intenties en iedereen wist ervan. Helaas moest er een commissie aan te pas komen om tot dit inzicht te geraken, maar als de PvdA door dit gedoe ernstig beschadigd raakt, lijkt me dat onverdiend.

Het gaat niet om een vergrijp van het kaliber bonnetjesaffaire

Reactie Frits Abrahams

Het hek van Pyke Koch

Frits Abrahams had na zijn bezoek aan de tentoonstelling over Pyke Koch in het Centraal Museum in Utrecht een zeldzame ervaring, toen hij op de Oudegracht ging kijken naar het huis waar Koch gewoond en geschilderd heeft, schrijft hij (Wachten met Pyke Koch, 15/1).

Hij had een zeldzamere ervaring kunnen hebben als hij was doorgelopen naar de Hamburgerstraat 28, waar hij het hek had kunnen zien staan dat figureert in het schilderij Het wachten. Het hek, met de bundels met pijlen, staat namelijk voor het gebouw waar vroeger de rechtbank zetelde. Het blijft speculeren waarom Pyke Koch vijf vrouwen laat wachten voor dat hek. Verwijst de bundels met pijlen, de fasces – een symbool dat dateert uit de Romeinse tijd – naar het fascisme? Of verwijst hij naar zijn eigen achtergrond: hij had immers rechten gestudeerd in Utrecht en zal best wel eens bij die rechtbank zijn geweest.

Belangenverstrengeling

Nuancering

In een ingezonden brief in NRC schrijft Norbert Vogel dat de Universiteit Utrecht zich voor het karretje van sigarettenfabrikant Philip Morris laat spannen (Belangenverstrengeling, 13/1).

Uitkomsten van een dergelijk gesponsord onderzoek kunnen bij voorbaat niet serieus worden genomen, schrijft Vogel. Uit zijn woorden begrijp ik dat onderzoeken niet meer betrouwbaar zijn als er andere organisaties bij worden betrokken.

Zo wordt de spoeling wel erg dun want extra financering wordt belangrijker. Universiteiten kiezen in toenemende mate voor onderzoeken van externe opdrachtgevers, ook wel matchingbehoefte genoemd. Een goed voorbeeld is de Universiteit Wageningen, een veelgeprezen samenwerking tussen wetenschap en bedrijfsleven. De genoemde belangenverstrengeling is een erg eenzijdig verhaal.

Correcties/aanvullingen

Verdienen & Uitgeven

In het artikel Pas als alles in Excel staat, voelt het goed (15/1, p. S12) stond dat de geïnterviewde 1.200 euro had uitgegeven aan nieuwe meubels. Dat was 12.000 euro. In plaats van dat ‘alleen al’ de vloer, de plinten en het verven 38.500 euro kostte, had er moeten staan ‘onder andere’.