Recensie

De mobiele games van 2018: retro en post-apocalyptisch

Gaming Puzzels, retrogames, maar vooral post-apocalyptische avonturen voeren in het begin van 2018 de boventoon in de mobiele games.

In de mobiele game ‘60 Seconds! Atomic Adventure’ moet de speler zijn gezin door de nucleaire winter loodsen. Robot Gentleman

60 Seconds! Atomic Adventure

Na een jaar Donald Trump in het Witte Huis is één ding duidelijk: wat oud was, is weer nieuw. Een communistisch regime is weer de boeman en er is weer een ongezonde angst voor ‘De Bom’. Ontwikkelaar Robot Gentleman speelt met 60 Seconds! Atomic Adventure in op de verontrustende zeitgeist. In deze mobiele game – eerder verkrijgbaar als game voor de pc – kruip je in de huid van Ted, een familieman in de jaren vijftig die de trotse eigenaar is van een schuilkelder. In die hoedanigheid ben je verantwoordelijk voor de veiligheid van je familie.

60 Seconds! bestaat uit twee spelvormen: in de eerste moet je bovengronds in het huis gezinsleden, voedsel en wapens bij elkaar scharrelen zodra de luchtsirenes gaan loeien. Met maar één minuut de tijd moeten snel moeilijke keuzes gemaakt worden: grijp je een fles water, zoon Timmy of een wapen? Met je duimen – een voor de richting, een voor het lopen - bestuur je Ted. Moeizaam. Voor een spel dat draait om behendigheid en vlot denken, is de besturing traag en stug.

Lukt het je om op tijd de bunker in te vluchten met wat blikken soep, dan begint de tweede fase van 60 Seconds!: overleven. Met behulp van een dagboekachtige interface verdeel je rantsoenen en stuur je familieleden de nucleaire wildernis in. De complete willekeur van 60 Seconds! – komt Timmy terug met stralingsziekte of een blik bonen? – bepaalt het succes van die uitstapjes. Dit spel evenaart het fantastische Fallout Shelter uit 2015 niet, maar is tijdig, elke keer weer verrassend en uniek.

Ashworld

Vierhonderd jaar in de toekomst ruimen we nog steeds de rotzooi op van de grote kernoorlog van 2017. Het leven is een Mad Max-film. Als eenzame road warrior neem je het met een krachtige sportauto en een verzameling antieke wapens op tegen een roversbende die overlevenden in de radioactieve woestenij lastig valt voor benzine en voedsel.

De role-playing-game-elementen van Ashworld zijn goed uitgewerkt: kleine makkelijke queestes zoals locaties zoeken en makkelijke vijanden verslaan. Ze dompelen je langzaam in het fantasierijke verhaal en laten je goed wennen aan de gameplay. Deze game doet niet alleen denken aan vernieuwende klassiekers als Crashlands en Don’t Starve uit 2016, maar ook aan een veel oudere game. Net als in de redelijk obscure 8bit-versie van Mad Max voor de NES uit 1990 duik je in Ashworld regelmatig sublevels in met een compleet andere gameplay. Het is zowel een RPG- als platformer. Als je het beu bent de woestenij te verkennen, is mutanten beuken een welkome afwisseling.

Ashworld, van het Nederlandse bedrijf OrangePixel, speelt veel beter dan het ook fraai geanimeerde maar trage Space Grunts uit 2016. In december riep TouchArcade de iOS-versie van Ashland uit tot een van de beste games van 2017. Met de release op Android-platforms zal dat ook voor dit jaar gelden.

Double Dragon 4

Soms lijkt het alsof mobiele gamers veroordeeld zijn tot eeuwig ronddolen in het verleden. De App Stores puilen uit van retrotitels die je proberen te verleiden met blieps en bloeps uit het einde van de twintigste eeuw. Double Dragon 4 is daar geen uitzondering op. Het spel is bijna onherkenbaar van zijn krakerige 8bits voorgangers op Nintendo’s NES-spelconsole. Double Dragon 4 pakt de draad op van de simpele verhaallijn uit 1990. Hoewel ze hun leerling Marian gered hebben, is er geen rust voor de sympathieke broers Billy en Jimmy Lee. Al hun vijanden uit de voorgaande delen zitten weer achter ze aan, en het is jouw taak uit te zoeken waarom. Vraagtekens alom.

Waarom recyclet ARC System Works de personages uit de drie voorgaande delen? Blijkbaar is de ontwikkelaar niet echt geïnteresseerd in een nieuw leven voor de legendarische reeks. Deze game volgt het bekende format: je loopt in de 2D-platformer van scherm naar scherm, slaat daar slechteriken in elkaar en loopt verder. De toevoeging van een torenverdedigingsmodus, die precies hetzelfde speelt als de rest van het spel, is leuk maar weinig vernieuwend. Een klein pluspunt: de besturing. Die is in tegenstelling tot veel retrogames, als Megaman of Golden Axe, intuïtief en vlot. Maar een nostalgisch gevoel en een degelijke besturing kunnen Double Dragon 4 niet redden. Het is oude wijn in een oude zak.

Chilly Snow

Chilly Snow biedt een welkome afleiding van alle post-apocalyptische avonturen. In vergelijking met bovenstaande games is deze van ontwikkelaar Voodoo bijna een meditatie-app. In Chilly Snow begin je bovenaan een eindeloze piste en moet je op je ski’s blijven staan terwijl je op weg naar beneden slalomt. Door zachtjes of iets harder te tikken op het scherm schuif je door de sneeuw; woosh, woosh. Die besturing is even wennen, maar je hebt die al snel onder de knie. Ritmisch en kalm tikkend met je vinger, waan je je op wintersport. Alleen een frisse bries in je gezicht ontbreekt.

De graphics van Chilly Snow zijn van dezelfde minimalistische snit als die van de prachtige puzzelgame Monument Valley. Het is daarom jammer dat lange advertenties de meditatieve ambiance verstoren. Knal je uit de bocht, tegen een boom of de zijkanten van je scherm op, dan spoelen meteen de neonkleuren van gok- en golfspellen alle rust uit je kop. In de game zit een mogelijkheid om voor geld de advertenties te vermijden, maar die werkt niet. Het is onbegrijpelijk dat ontwikkelaar Voodoo ondanks klachten van gebruikers in de App Stores deze functie nog niet heeft gerepareerd. Chilly Snow is geen instant klassieker als Monument Valley, maar een beetje gebruiksvriendelijkheid was een stap in de goede richting geweest.

    • Hans Klis