Recensie

Nieuwe Knol is ingehouden en schuchter

Zanger Tim Knol probeert met ‘Cut the Wire’ het verleden achter zich te laten. Maar zijn nieuwe album blijkt veel te zoetgevooisd.

Zanger Tim Knol heeft de banden met het verleden doorgeknipt, vandaar de titel van zijn nieuwe album. Hij werkt niet meer met zijn vaste muzikant-liedjesschrijver Matthijs van Duijvenbode en trok zich gedeeltelijk terug in Hoorn, om in een eigen studio te musiceren. De nieuwe situatie leidde niet tot grote veranderingen in Knols muziek, blijkt uit het nieuwe album.

Ondanks de brutale titel, is het de ingehouden en schuchtere toon die opvalt. Nog steeds lonken de liedjes naar de gestroomlijnde stijl van de Westkustpop uit de jaren zeventig. Begeleid door nogal futloze akkoorden op akoestische gitaar zingt Knol als een eenpersoons CSN&Y, maar hoewel engelachtig, klinkt het geheel te waterig. Het couplet van ‘Polaroids’ kreeg een dreigende Johnny Cash-achtige onderstroom, en de melodie van ‘A Kid’s Heart’, geschreven met Douwe Bob, heeft voldoende reliëf om de luchtige stijl te legitimeren. Maar ook de ruige zang van ‘Last Call’ kan de indruk van al te zoetgevooisd niet wegnemen.

Lees ook het interview: Tim Knol wil nooit meer afhankelijk zijn

    • Hester Carvalho