Recensie

Jonger dan haar dochter

Drama Het Mexicaanse ‘Las hijas de Abril’ is een boeiend portret van een tirannieke moeder. Maar de film neemt wel heel extreme wendingen.

Ana Valeria Becerril speelt een tienermoeder in Las hijas de Abril.

Las hijas de Abril (‘De dochters van Abril’) is een studie in het spel om de macht tussen drie vrouwen. De 17-jarige Valeria (Ana Valeria Becerril) is zeven maanden zwanger en woont samen met haar halfzus Clara (Joanna Larequi) in een strandhuis in de Mexicaans kustplaats Puerto Vallarta. Dan duikt hun gedecideerde, dominante moeder Abril (Emma Suárez) op, die Valeria zo lang mogelijk buiten de deur heeft willen houden. Als de baby eenmaal is geboren, neemt Abril het hele huishouden over. Ze ziet in het kind een kans op een tweede jeugd, nadat ze door de vader van Clara hardvochtig aan de kant is gezet voor een veel jongere vrouw.

De Mexicaanse regisseur Michel Franco, een lieveling van het filmfestival van Cannes, heeft in zijn films vaak heftige plotwendingen. In Las hijas de Abril heeft hij zijn onderkoelde en afstandelijke blik hard nodig om de iets te melodramatische verwikkelingen voor de kijker verteerbaar te houden. Veel van die plotwendingen beroeren de kijker te weinig, omdat eigenlijk maar een van de vier personages waar de film omheen cirkelt voldoende nuances meekreeg.

Dat is het furieuze familiehoofd Abril, sterk gespeeld door de Spaanse actrice Suárez. Maar ze krijgt onvoldoende tegenspel. Valeria is beurtelings timide en woedend, maar veel kleur krijgt haar rol niet. Clara, de oudere zuster, zien we vooral worstelen met haar gewicht en stilletjes toekijken. Mateo, de jonge vader van de baby, is zelf nog een adolescent en blijft een lege huls.

Las hijas de Abril is een geslaagd portret van een zelfzuchtige tiran, en de manipulatieve strategieën die een dergelijke figuur kan gebruiken om de bovenhand te krijgen en te behouden: beloven, dreigen, verleiden, verrassen, afsnijden of juist omarmen. Dat is een interessant gegeven en Franco kiest niet voor de gemakkelijkste weg door voor een vrouw in die rol te kiezen, en niet zoals misschien meer voor de hand had gelegen: de vader als familiehoofd en huistiran. Maar met zulk zwak uitgewerkt tegenspel wordt het Abril wel erg gemakkelijk gemaakt om haar zin door te drijven. De film lijdt daaronder.