Recensie

Hansard op zijn best in kale instrumentatie

Met ‘Between Two Shores’ biedt Glen Hansard kippenvelmomenten en nieuwe pieken van Celtic Soul.

Met het uiterlijk van een strandjutter en de zendingsdrang van een straatmuzikant legt Glen Hansard al meer dan een kwarteeuw de woelingen van zijn Ierse ziel bloot. Met The Frames, in de films The Commitments en Once en nu op zijn derde soloalbum bereikt Hansard steeds nieuwe pieken van Celtic Soul. De invloed van de jonge Van Morrison wordt stevig aangehaald op Between Two Shores, dat op de beste momenten herinnert aan Astral Weeks en tijdloos aandoet in zijn gedoseerd gebruik van blazers, stuwende rhythm & bluesritmes en een zalvend Hammondorgel. Hansards vocale krachttoeren leveren kippenvelmomenten op in het minimaal geïnstrumenteerde ‘Movin’ On’ en de soulballade ‘Lucky Man’. In ‘One Of Us Will Lose’ en ‘Heart’s Not In It’ moet hij opboksen tegen een overdaad aan zoete violen. Als remedie tegen de blaren op zijn ziel heeft hij die versiering niet nodig, want Hansard is op zijn best in een kale instrumentatie.

https://www.youtube.com/watch?v=IjBrQ0dtv20

    • Jan Vollaard