Opinie

    • ---

Danke schön

„Dank je wel”, zegt onze kleuter netjes als de jonge, mooie en vriendelijke Oostenrijkse serveerster ons eten komt brengen. „Hier zeggen ze danke schön”, vertellen wij. Hij oefent de woorden een paar keer. „Danke schön!”, bedankt hij haar even later.

Hij roept het opnieuw wanneer we het restaurant verlaten. „Daag! Danke schön!” Hij zwaait er enthousiast bij. De serveerster lacht en zwaait terug. „Wat vond je het leukst aan vandaag?”, vragen we na het tandenpoetsen, voorlezen en instoppen. Hij denkt even na. Dan zegt hij: „Dankeschön.”

„Dankeschön?”

„Ja”, antwoordt hij. „Gaan we morgen weer bij haar eten?”

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl
    • ---