Jazztrombonist hield van ontregelende elementen

De op oudejaarsdag, op zijn vijftigste plots overleden jazztrombonist Bart Lust was voor velen een vriend in de Nederlandse jazz.

Misschien moest hij eens wat minder hard studeren. „Maak anders eens een wandeling in het park”, suggereerde zijn trombonedocent op het Hilversumse conservatorium, Bart van Lier, in zijn studietijd. De eindeloze discipline van jazztrombonist Bart Lust was een gegeven; zijn grenzeloze liefde voor de muziek, vooral ook latinjazz én salsadans, evenzo.

De op oudejaarsdag, op zijn vijftigste plots overleden Lust was voor velen een vriend in de Nederlandse jazz. De van oorsprong Zaanse trombonist, getrouwd met een Argentijnse, maakte met zijn opvallend zonnige humeur, droge humor, trage tred en nuchtere Noord-Hollandse tongval een verschil. Op zijn van muziek doorspekte afscheid, dinsdag in het Zaantheater, wemelde het dan ook van de musici. Veel collega-trombonisten kwamen, dat sprak bijna voor zich. Maar ook uit de vele bigbands waarin hij speelde, zoals de New Cool Collective, Konrad Koselleck Big Band, Holland Big Band, Fra Fra Sound en Tetzepi kwamen bandvrienden in groten getale naar dit plotse afscheid.

Lust overleed na een kort ziekbed – hij had een tumor bij zijn hart. Saxofonisten Benjamin Herman, Tom Beek en Miguel Martinez lieten zich met Lust’ eigen band op de jamsessie na afloop horen.

Bart Lust was een snelle, verhalende trombonist. Een breed inzetbare sectiespeler met een leidende trombone in bigbands. Componerend voor zijn kwintet, dat met trombone, tenorsax, piano, bas en drums stond voor hoog energieke modale jazz, tussen swing en latin. Zijn eigen label Capicúa, vernoemd naar een nummer op zijn eerste album, was het Spaanse woord voor palindroom – Lust hield van keerwoorden en spiegelreeksen. Die omkeervorm paste hij soms ook toe in zijn composities, vertelde hij deze krant. Dan waren begin en einde gespiegeld.

Zulke ontregelende elementen vond hij mooi. „Het trekt je niveau op. Je denkt dat je ergens zit, en je blijkt op een compleet andere plek.” Maar Lust was niet het type musicus die per se een nieuwe muzieksoort moest uitvinden. Er was ook niets mis met een gladde buitenkant, vond hij. Als er binnenín de muziek maar iets gebeurde, „zodat de luisteraar met opgetrokken wenkbrauwen zit”.

Het laatste kwintetalbum van Bart Lust verscheen in 2015: ‘Slide to Unlock’.

Foto Daniel Maissan

    • Amanda Kuyper