Een sprookje vol etter en bloed. Spannend!

Veel lieve sprookjes waren ooit gruwelijke verhalen. Dat kun je zien op een tentoonstelling in België.

Sprookje ‘Van de boze moeder en de straffende notenboom’ Illustratie Jonas Thys

Sprookjes zitten vol mooie prinsessen, knappe prinsen en een enkele schurk. „Maar de sprookjes die wij nu kennen zijn vaak een slap aftreksel van de oorspronkelijke volkssprookjes. Uit die sprookjes zijn het geweld en vooral de seks vrijwel verdwenen”, zegt onderzoeker Marita de Sterck.

De sprookjes waren ooit rauw en gewelddadig. De Sterck heeft ze teruggevonden in archieven – vaak op handbeschreven papieren uit de 19de eeuw. Die verhalen kun je nu lezen – met tekeningen van Jonas Thys – op een tentoonstelling in het Belgische Hasselt.

Zo gaat ‘De drie gezusters’ over een boosaardige moeder die haar dochters uit huis jaagt. De jongste dochter komt terecht bij een moordenaar, die haar laat kiezen tussen een glas witte en een glas rode wijn. De Sterck: „Wit staat voor etter, rood voor bloed. Ze kon dus kiezen voor een langzame of een snelle dood.”

Wreed, maar ook heel spannend, vindt De Sterck: „Je zit meteen op het puntje van je stoel.” En bovendien verbeelden veel sprookjes de overgang van kindertijd naar volwassenheid. Zo gaat de Kikkerkoning, waarbij een prinses een kikker uit haar bed schopt, over de eerste keer dat je seks hebt. De Sterck: „Het thema inwijding maakt de sprookjes waardevol voor jongeren.”
De tentoonstelling Vuil Vel loopt t/m 20 jan. in Villa Verbeelding in Hasselt. Info: www.villaverbeelding.be
    • Karel Berkhout