opinie

Appzuchtig

Zelfs voor het NOS-Journaal was het nieuws: de Britse koningin Elizabeth heeft haar gerenommeerde onderbroekenboer Rigby & Peller eruit gedonderd omdat June Kenton, de bejaarde bazin van dit bedrijf, een boekje heeft opengedaan over de lingeriekeuze van de oude vorstin en haar familie. Daaruit blijkt: Elizabeth is eigenlijk een Hema-klantje. Ze houdt van degelijke stof met een ondeugend strookje kant. De schrijfster van het literaire werkje werd meestal door een halfnaakte koningin ontvangen in een van haar paleizen. Dit alles voor een zogenaamde pas-sessie van een vers stringetje en/of een opwindende push-up beha. Om haar heen dartelden steevast haar hondjes. Corgi’s om precies te zijn. Die keken graag toe. De overleden zus van de koningin hield meer van katoen. Belangrijk om te weten.

Snap wel dat de Britse koningin de firma Rigby & Peller het predicaat hofleverancier ontnomen heeft en dat ze een andere onderbroekenkoning bezoekt. Misschien doet zij het tegenwoordig gewoon via internet.

Maar hoe die bejaarde June op het stupide idee is gekomen om een boekje open te doen over dit intieme onderwerp, intrigeert me mateloos. Waarom heeft niemand in haar omgeving gezegd dat zo’n werkje niet echt slim is? Er zijn toch grenzen?

Of het boekje goed verkocht gaat worden? Geen idee. Weet niet wat er allemaal in staat. De pikante lingerie van de mooie Diana? De badeendjesboxers van prins Charles? De bungalowtenten van Camilla Parker Bowles? Wie interesseert het ene lor?

Sowieso één meneer. Een anonieme Britse koningshuisgek, die in juli 2015 op een veiling meer dan 16.000 euro betaalde voor een gedragen katoenen onderbroek van de Britse koningin Victoria. Hij wil volgens mij zeker weten wat voor spannende lingerie Meghan Markle binnenkort onder haar trouwjurk draagt. Maar dat staat niet in dat boekje. Wat de verzamelziel met het in 2015 verworven stukje textiel uit 1890 doet? Snuffelen? Slaapt hij er mee? Hangt het aan zijn muur? Geen idee.

Ik ben gek op dit soort non-nieuws in een krakeelweek vol welles-nietesdiscussies over het ontgroenen van sneue rijkeluiskleuters bij de diverse corpora. Leukste was de hoofdredacteur van Quote die bij Matthijs van Nieuwkerk begon te klagen dat het allemaal kwam door het gebrek aan elite bij die studentenclubjes. Jort Kelder herinnerde de lieverd later op de avond nog even fijntjes aan het Utrechtse dispuut Tres dat in de jaren zestig van de vorige eeuw uit louter doorgefokte adel bestond en waar een of andere dubbele naam stikte in een roetkap. Die had toen wel wat astmamedicijnen kunnen gebruiken.

Dezelfde Jort kreeg een paar dagen eerder nog even een paar hectoliter sociale mediablubber over zich heen omdat hij het woord verkrachten had gebruikt. Hij wilde alleen maar benadrukken dat heel veel tochtige dertigers van het vrouwelijke geslacht als hijgende hertjes in de kroegen tegen je aan staan te rijen als je een niet al te domme vrijgezel met een beetje geld bent. Het woord verkrachten moest hij onmiddellijk terugnemen. Want rijen is vrijwillig en verkrachten niet. Maar lieve twitterpsychopaten: soms is taal ironisch bedoeld. Dat hoef je toch niet uit te leggen?

Wat dat betreft was ik dolblij met het clubje Fransen dat het deze week vurig opneemt voor het ouderwetse blauwtje dat elke man of vrouw kan lopen en dat vaak gepaard gaat met een hand op een knie of een bil. En dat dat niet meteen seksueel wangedrag is. Niet alles is #MeToo. Kortom: flirten moet kunnen. Ook de secretaresse die vol inzet op de wat oudere directeur en er alles aan doet om hem in haar afgeragde studentenbed te krijgen.

Is het nou zo dat er een app op komst is waarin je aan de ander vraagt of hij of zij zin heeft in een robbertje flikflooien? Seks dus! En dat je in die app dan ja of nee moet zeggen. En dat je ook nog kunt aangeven wat wel en niet mag in de dampende sponde? Dat is toch verzonnen hoop ik? En welke details kan je dan aangeven in die app? Dat je met de partner van die avond graag eerst wil fantaseren over het ondergoed van prinses Laurentien?

Ben net terug van een korte vakantie en heb mijn vrouw verschrikkelijk gemist. Moet ik haar bellen en zeggen dat ik haar wil zien? Of gewoon een appje met: Hé kech, zin in een wederzijds handgemeen?