Opinie

    • Frits Abrahams

Stoppen metal die seks

De MeToo-discussie slorpt zoveel van onze kostbare tijd op en begint zo verwarrend te worden, dat ik er met een nogal drastisch voorstel een einde aan zou willen maken: tijdelijke, mogelijk zelfs langdurige, opschorting van alle seksuele activiteit. Vooral voor de heteroseksuele mannen lijkt me dat voorlopig de beste oplossing.

De meeste van hen weten niet meer waar ze aan toe zijn. Het zijn dolende zielen geworden, in bange afwachting van de volgende onthulling over hun, al of niet oude, uitspattingen.

Eindelijk beseften ze dat ze zich niet langer meer onbeperkt mochten overgeven aan hun favoriete, Weinsteinachtige gewoonten, zoals naakt masturberen in de kelder onder hun kantoor in aanwezigheid van hun dodelijk beangste secretaresse, die ze hijgend toevoegden dat ze „een lief meisje is en niemand iets moet vertellen”. Maar nu krijgen ze opeens van honderd vooraanstaande Françaises te horen dat „de vrijheid om lastig te vallen onmisbaar is voor de seksuele vrijheid”.

Catherine Deneuve, aan wie ze zo vaak ontuchtige gedachten hebben gewijd, zegt het zelf! Een handje op de knie, een kusje stelen, een beetje schuren in de metro – het mag weer. Die Amerikaanse vrouwen, zegt Catherine, moeten ophouden met hun gezeur, want ze maken van vrouwen „eeuwige slachtoffers”.

Ik vind het onverstandig van Catherine, want ik ken de jongens: geef ze een vinger – en ze pakken de hele vrouw.

Als Catherine en die andere 99 vrouwen hun zin krijgen, zijn we weer terug bij af en is die hele MeToo-discussie voor niets geweest. Goed, de Françaises zijn tegen verkrachting, maar wie is dat niet, de verkrachters daargelaten? Ze vinden verder „opdringerige of onbeholpen verleiding geen vergrijp”. Waar ligt precies de grens, hoor ik Harvey Weinstein al vragen, mag hij nog wel de voordelen van naakt masturberen in een afgesloten kelder aan zijn secretaresse uitleggen, of gaat dat nou weer net te ver?

Kortom, sinds dat opiniestuk van de Françaises in Le Monde bevinden we ons in een seksueel doolhof waarvan niemand meer de uitgang weet. Wat mag nog wel, wat juist niet meer?

Daarom lijkt het me beter dat we met z’n allen – homo’s mogen natuurlijk ook meedoen – een tijdje aan seksuele onthouding gaan doen. Alleen zelfbevrediging is toegestaan, maar zónder toekijkers, anders wordt het toch weer pervers. De kelders gaan dicht, de broeken ook, de handen blijven boven de lakens, naaien wordt aaien. Er worden geen mensen meer versierd, alleen nog dingen.

Ja, het leven zal nogal saai worden, maar mág het na al die eeuwen van onrustige seks – vaker afgedwongen dan ongedwongen? Al die verpeste relaties, al dat overspel, al dat gehoereer, al die geslachtsziekten, al die lustmoorden – het zou toch goed zijn als dat een poosje ophield?

En heus, in de tussentijd hebben we genoeg te doen. Laten we beginnen met seksuele voorlichting, vooral aan jonge mannen, want over die groep hoor ik de meeste klachten. Ze willen dolgraag neuken, maar ze weten niet hoe ze het zó kunnen doen dat de ander er ook nog enig plezier aan beleeft. En ze worden kwaad als die ander dat laat merken. Misschien zongen die Utrechtse studenten daarom zo graag liedjes over ‘kuthoeren’ en ‘veldwerksletten’.

    • Frits Abrahams