Recensie

Perfect aangepast, nergens thuis

Drama De vierde film van Urszula Antoniak, ‘Beyond Words’, is gefilmd in stemmig zwart-wit en gaat over immigratie.

De Poolse Michal (Jakub Gierszal) heeft zich in Berlijn de nieuwe identiteit van Michael aangemeten, een perfect Duits sprekende, gladde advocaat.

Na zijn studie trok de Poolse Michal naar Duitsland, waar hij zich in Berlijn een nieuwe identiteit aanmat. Hij werd Michael, een perfect Duits sprekende, cynische en ietwat gladde advocaat die in een duur maar steriel appartement woont. Elke ochtend oefent hij zijn Duits en strijkt hij zijn witte overhemd. Hij is bevriend met zijn baas Franz, met wie hij stiekem ook in competitie is. Tegen de Poolse serveerster die hem leuk vindt, spreekt hij Duits. Michaels ogenschijnlijk geslaagde assimilatie als succesvolle Duitser komt op losse schroeven te staan als zijn doodgewaande vader Stanislaw in Berlijn opduikt.

Het in fraai zwart-wit gefilmde Beyond Words is een Pools-Nederlandse coproductie. De vierde film van Urszula Antoniak gaat over immigratie. Kun je ergens perfect assimileren? Word je ooit volledig geaccepteerd in je nieuwe thuisland? Wat voor rol speelt nationaliteit in iemand persoonlijke identiteit?

Beyond Words, de titel zegt het al, vangt veel in beelden en sfeer, waarbij het zwart-wit ook thematisch functioneert. Het symboliseert onze neiging te denken in binaire opposities: autochtoon/allochtoon, Duits/niet-Duits, vriend/vijand. Antoniak laat haar hoofdpersonen veel onderweg zijn, met als mooiste beeld serveerster Alina in een als een slang slingerende tram. Dat beeld bekrachtigt de thematiek die de film oproept: ben je ooit echt ergens thuis?

Lees ook het interview met regisseur Urszula Antoniak: ‘Elke immigrant zoekt erkenning’