Recensie

Daadkrachtig acteerwerk in slome film

Komedie In de Franse familie-komedie ‘Ôtez-moi d’un doute’ zijn weinig verwikkelingen raak geschetst. De acteurs weten er nog wat van te maken.

Is Erwan (François Damiens) zonder het te weten verliefd geworden op zijn eigen zus Anna (Cécile De France)?

Het leven van veertiger Erwan Gourmelon is een mijnenveld. De alleenstaande vader komt er door een erfelijkheidsonderzoek van zijn zwangere dochter achter dat zíjn vader misschien niet echt zijn vader is, en als hij dan op zoek gaat naar zijn mogelijke biologische vader wordt hij zonder het te weten verliefd op een vrouw die misschien zijn zus wel is. En dan runt hij nog een bedrijfje dat zich specialiseert in het opruimen van mijnen en andere achtergebleven explosieven uit de Tweede Wereldoorlog.

Kijk, lijkt regisseur Carine Tardieu te willen zeggen: min maal min maakt plus. Want haar film over vaderfiguren wordt verteld als een melancholische komedie. De personages worden met nogal wat ingewikkelde situaties opgezadeld, maar zoeken nooit het conflict in zichzelf of de ander. Integendeel. Ze gaan de uitdagingen van het leven maar gewoon aan. Meestal net iets te laat. Dus heeft een van de anderen het al voor ze opgelost. Lieve slome personen, die een stuk dynamischer lijken dan ze zijn, omdat op de soundtrack voortdurend triomfantelijk Mozarts Papageno-Papagena-duet uit Die Zauberflöte schalt.

Lees ook Wat was uw favoriete film van 2017? Win vrijkaartjes voor de NRC Filmdag

Franse komedies hebben vaak van dit soort lamlendige trek- en duwplots. Maar de Franse filmwereld heeft ook een heel arsenaal aan klassiek geschoolde acteurs die van timing weten en andere acteertechnieken, waardoor ze met hun spel tegengas kunnen geven. En dat levert dan vervolgens charmante misverstanden en andere grappen op. Acteur François Damiens (laatst nog te zien in Le tout nouveau testament) heeft een trouwehondengezicht dat het begrip deadpan weer een geheel nieuwe betekenis geeft. Hij kijkt met iets toegeknepen ogen het leven aan, alsof hij steeds net niet kan geloven wat hij ziet. Hij vertraagt en maakt dan de dappere keuzes. Het maakt hem daadkrachtiger dan de film.

    • Dana Linssen