Recensie

Romeo en Julia in Facebooktijden: liefde verdampt

Foto Sanne Peper

„De liefde gooide een monster door mijn keukenraam en toen ik beter keek zag ik een briefje waarop stond: Dit is je baby, joe. Kut!” Zo kennen we Julia nog niet, het allesverterend verliefde meisje uit Shakespeares Romeo en Julia (ca. 1595).

Ze is brutaal en fel, ze is een teaser. Diewertje Dir vertolkt Julia in een jeugdig-chaotische bewerking door Toneelgroep Oostpool, geregisseerd door Marcus Azzini.

De speelvloer is een draaitoneel dat strak is verdeeld in blauw en rood, symboolkleuren van twee strijdende families. Julia behoort tot het blauwe kamp, Romeo (Abe Dijkman) tot het rode. Temidden van stapels plastic kratten, stoelen en laarzen vinden ze elkaar - en zijn meteen fataal verliefd.

Geleidelijk dendert het decor in elkaar. En ook dat is symbolisch.

De mooiste scène is de heimelijke ontmoeting van het beroemdste liefdesstel uit de toneelliteratuur: Dir en Dijkman kussen elkaar tussen een plastic gordijn door, ze raken elkaar vluchtig aan, zijn verlegen vanwege de liefde en kunnen zich er niet tegen verweren.

De Julia van Dir is ongeëvenaard in haar prilheid én gevoel voor puberdrama.

Toch is deze Romeo en Julia onaf en uiteindelijk rommelig. Bewerkers Jan Hulst en Kasper Tarenskeen combineren het middeleeuwse Verona met het real life van Facebook. Op wonderlijke wijze harmoniëren ‘What de fok’ en ‘de sloer’ (voor hoer) met Shakespeares taal. Maar in de dramatische structuur laten de bewerkers en een geoefend regisseur als Azzini te veel steken vallen, vooral aan het slot. Het noodlottige spel rondom de schijndood van Julia verdampt.

Het liefdesverhaal raakt op de achtergrond en de familietwist neemt de overhand.

Plots gaat het meer over haat dan over liefde, en dan blijft er weinig over van de troost van prille kussen in tijden die weird en awkward zijn, zoals het heet.

Alsof de makers dit hebben ingezien geven ze aan broeder Lorenzo een beslissende rol.

Thomas Cammaert maakt daar een juweel van: hij voorziet de handeling op briljante wijze van commentaar. De voorstelling als geheel kan hij echter niet redden.