Haar stickers waren een gat in de markt

Anouk van Schaardenburg (1965-2017) was succesvol ondernemer en voedde haar gehandicapte zoon op tot zelfstandigheid.

Anouk van Schaardenburg met gezin in Boston in 2009, en met haar Ierse jachtpaard Gallway in 2016.

Het begon klein, gewoon thuis in Amersfoort. In 2003 richtte Anouk van Schaardenburg stickerbedrijf Goedgemerkt op, met moeders als zijzelf als beoogde kopers. Personeel: drie middelbare scholieren, die de eerste orders verwerkten in de kelder van het huis dat Anouk deelde met haar man Wilco Huizing en hun tweeling Tim en Zoë.

„Ze zei wel eens: managen is niks voor mij”, zegt Olaf Bosman, die op zijn vijftiende bij Goedgemerkt begon. „Knutselen op de computer vond ze leuker. Het ontwerpen van de stickers, de nieuwsbrief, de advertenties.” Alle verkoop ging online, een nieuw fenomeen in Nederland. „Mijn moeder was bij de tijd”, zegt dochter Zoë, nu 19. „Ik kon haar alles vertellen. Op vakantie sliepen we vaak samen op een kamer, omdat pappa dan met Tim optrok.” Tweelingbroer Tim is ernstig lichamelijk gehandicapt – het weerhield het gezin er niet van om verre reizen te maken, en in de opvoeding werd Tim zo min mogelijk ontzien of bevoorrecht.

Het idee voor Goedgemerkt kwam van Anouks jongere zus Juliette Karaman, die met haar gezin in Londen woonde: „In Engeland dragen de kinderen schooluniformen, dus is het standaard om spullen te merken. Jassen, tassen, hockeysticks. Ik stuurde Anouk een keer een pakketje stickers voor Zoë en Tim, en dat vond ze zo’n uitkomst dat ze er in door wilde. Leuk, dacht ik. Wie weet wordt het wat.” Het bleek een gat in de markt: Goedgemerkt groeide uit tot een miljoenenbedrijf met websites in negen EU-landen.

De zussen vormden al vanaf hun jeugd in Nieuwerkerk aan den IJssel een hecht duo – beiden blond, lang en knap. Hun oudste broer Jan was een lastige puber die veel aandacht opslokte; vader gaf leiding aan Oryza, groothandel in rijst. Anouk en Juliette leerden al vroeg zelfstandig te zijn. Anouk was een paardenmeisje: ze verzorgde de lastige pony van de buren en was lid van de Rotterdamse Manege. Op school was ze minder fanatiek. „Het Rotterdams Montessori Lyceum was een vrijgevochten bende”, vertelt klasgenoot Ralph van Hof. „Anouk vond de wiskundeleraar een vreselijke vent, dus daar bleef ze gewoon weg. Als we ’s ochtends te laat kwamen kreeg ik op mijn kop, zij kreeg een kopje thee van de conciërge. Ze leek wel twee jaar ouder dan wij.”

Jaarclubgenote Ginette Bunker vond Anouk „een vrouw van de wereld” toen ze haar in 1985 ontmoette bij het Leidse studentencorps. Tijdens een verblijf van bijna twee jaar in Texas met het hele gezin had Anouk zich vol in het high school-leven gestort; in Parijs en Salamanca had ze Frans en Spaans geleerd. In Leiden voltooide ze in vier jaar Webster University, naast een uitbundig studentenleven.

In 1993, nog bezig met haar eerste serieuze baan bij Bols, ontmoette ze Wilco Huizing op het huwelijk van gemeenschappelijke vrienden. Hij viel op „haar levenslust, haar vrolijkheid”. „Als kale Delftenaar uit de Groningse klei heb ik alles gedaan om haar te veroveren.” Een jaar na hun huwelijk in 1997 werd de tweeling geboren.

In september 2016 waren Anouk en Wilco klaar voor een nieuwe start. Zoë ging na haar eindexamen op reis, Tim kon met thuishulp op kamers wonen en een marketing-opleiding volgen. Een comfortabel ‘empty nest’ lonkte: Wilco had zijn adviesbedrijf al eerder verkocht, en de onderhandelingen over Goedgemerkt met het Amerikaanse Avery, onderdeel van CCL Industries, namen serieuze vormen aan. Anouk voelde zich wel ongewoon moe; een wellness-vakantie hielp maar even. Wilco Huizing: „Ze had buikpijn, maar Anouk was een bikkel, ze maakte altijd nieuwe plannen. De aanschaf van Gallway in Ierland was een hoogtepunt: ze wilde al langer een jachtpaard. Toen we met Kerst gingen skiën had ze echt last, maar we dachten niet dat het iets ernstigs was.”

Op 1 april 2017 kwam de deal met Avery rond; half april volgde na een reeks onderzoeken de diagnose van uitgezaaide eierstokkanker. Anouk legde noodgedwongen het werk bij Goedgemerkt neer. Olaf Bosman, al een paar jaar verantwoordelijk voor de operationele leiding, was haar logische opvolger. „Ze bleef me elke dag mailen over nieuwe trends en al onze copycats. Daar kon ze zich flink aan ergeren.”

Anouk van Schaardenburg overleed op 17 november. Jachtpaard Gallway liep mee in de begrafenisstoet, met Anouks rijlaarzen omgekeerd in de stijgbeugels.