Opinie

    • Youp van ’t Hek

Vlogt u mij nog?

Op Oudejaarsdag zag ik op YouTube een meisje. Een vlogster. Om precies te zijn: een overspannen vlogster. In een chaotisch filmpje van wel acht minuten legde zij uit dat ze een burn-out heeft en dat dat onder andere komt omdat ze vlogster is. Ze heeft te lang alles gedeeld met haar duizenden volgers. En nu gaat het niet meer. Maar dat wilde ze toch even aan diezelfde volgers kwijt. Sterker nog, ze voelde zich verplicht dit te vertellen omdat ze te lang niet online was geweest. De volgers werden nerveus, hadden abonnementsgeld betaald en hadden dus recht op informatie. Vandaar dit filmpje waarin ze wel tien keer hetzelfde vertelt. Namelijk dat ze een burn-out heeft en dat het niet meer gaat.

Ik zag het filmpje en had zielsveel medelijden met het af en toe wanhopig snikkende meisje. Ik dacht maar één ding: haar vrienden en familie moeten haar helpen. Met spoed zelfs. Hoe? Door in elk geval dat filmpje van het internet te halen. Bescherm het aardige meisje dat zo ten einde raad is tegen zichzelf. En ze moet professionele hulp krijgen.

Inmiddels begrijp ik dat de vriend van het snikkende meisje een beroemde zanger is. Hij liet in een persoonlijke boodschap aan haar op het internet weten dat hij van haar houdt en dat ze op hem kan rekenen. Ik geloof hem, maar dacht wel: moet zoiets, dat zo privé is, op het net? Moeten we dit allemaal lezen? Ik schrijf ook wel eens een aardig kattenbelletje aan mijn vrouw, maar word al knap nerveus als ik weet dat de werkster die woorden misschien ook leest.

Ik vrees dat de zanger het mij uit kan leggen en dat hij mij gaat vertellen dat het leven van hem en het meisje mede door het vloggen dusdanig publiek bezit is, dat hij het wel móet vertellen aan de volgers van zijn vriendinnetje. Waarschijnlijk ook om van het gezeik en gezeur van die types af te zijn.

Moet zoiets, dat zo privé is, op het net? Moeten we dit allemaal lezen?

Omdat het meisje al langer vlogde, ben ik nog wat oudere filmpjes van haar gaan bekijken. Verbijsterend materiaal. Je ziet dat ze kinderen met de auto uit school haalt omdat het op dat moment code rood is. Dat is heel aardig van haar. Maar wat daar nou boeiend aan is? Goede vraag. Weet ik ook niet. Net als dat ik niet helemaal begreep wat er interessant is aan de andere gefilmde dagelijkse beslommeringen van het meisje. Maar dat is een generatiedingetje. Duizenden mensen volgen het wel en wee van haar op hun telefoon of tablet. Op een gegeven moment is ze verliefd op de zanger en ook dat moet ze kwijt aan haar volgers. Dus dat vertelt ze in een vrij lange aflevering. De volgers hebben recht op die info.

Maar nu gaat het dus niet meer. Ik snap dat wel. Ik zou al na één filmpje een totale burn-out hebben. De hele dag met je selfiestick in de sportschool, bij de bakker, in de supermarkt, bij je ouders, op een verjaardag… En wat me opvalt is dat alle figurerende vrienden, vriendinnen en familieleden heel braaf meespelen.

Inmiddels heb ik, om het te snappen, meer vlogsters bekeken. Hun dagelijkse avonturen zijn niet veel spannender dan die van het overspannen meisje. Je ziet ze wakker worden, hun tandjes poetsen, naar de sportschool gaan, een (gesponsord) shirtje kopen of met een nare pukkel bij de schoonheidsspecialiste binnenlopen.

Tijdje geleden werd bekend dat sommige jongedames in een filmpje fillers in hun mooie gezichtjes laten spuiten of hun jonge lippen met smerige rommel laten opblazen. Dat wordt door zeer malafide dokters gesponsord. En gefilmd. Want al die meisjes worden door duizenden volgers bekeken. En die laten zich misschien ook weer door een of andere tweedehands Schoemacher verminken. Dat hoopt de malafide dokter.

Waarom ik opeens het filmpje van de wanhopige vlogster ging bekijken? Ik las het in een krant. De mentale inzinking van het meisje was nieuws. Echt nieuws. En ik ben een omnivoor. Vandaar mijn interesse.

Conclusie? Ik heb sowieso medelijden met het aardige meisje met de burn-out en hoop van harte dat ze snel herstelt. En dat ze daarna selfiestickloos door het leven mag. Zonder al die fantasieloze meekijkers. Kortom: ik wens haar beterschap. En niet alleen het meisje. Maar de halve wereld. Beterschap en sterkte!

    • Youp van ’t Hek