‘In de 22 jaar dat we samen zijn voelde ik nooit sleur’

Spitsuur Bauke Bokma de Boer (45) en Maayke Schuitema (43) leiden een naar eigen zeggen „best wel bourgondisch” leven: regelmatig uit eten, ze kopen graag kunst. „Al hebben we nu geen muren meer om het aan op te hangen.”

Maayke: „Ik ben een dromer, ik heb de hele dag beelden in mijn hoofd.” Bauke: „Als we niet oppassen, staan we elke avond op twee feesten.” Foto David Galjaard

Maayke: „Het is hier de hele dag spitsuur. Omdat we beiden ondernemers zijn, hebben we geen vaste werktijden.”

Bauke: „Ook op zaterdag en zondag werken we vaak. We hebben regelmatig discussie wie er in het weekend mag werken.”

Maayke: „Ik slaap soms in mijn atelier. Dan kan ik ook ’s avonds en ’s nachts werken en dat is heel prettig als er een deadline nadert, voor een tentoonstelling bijvoorbeeld.”

Bauke: „Maar je slaapt nooit twee nachten achter elkaar in het atelier.”

Maayke: „Nee, dan wil ik weer naar de kinderen en onder de douche.”

Bauke: „Hoewel ik nieuwe producten uitdenk, noem ik mijzelf geen uitvinder, maar business developer. Ik ben goed in het omzetten van ideeën in concrete producten. Tot nu toe heb ik onder andere een waterbesparende spoelbak voor de horeca ontwikkeld, een rollator die ook bruikbaar is als rolstoel en nu ben ik druk bezig met Vacuvita, een bedrijf dat een vacuümsysteem voor voedsel maakt. Ik probeer altijd duurzame producten te ontwikkelen, ik zou nooit alleen gadgets willen maken. Mijn kantoor is in Rijswijk, maar ik heb ook een kleine etage in Leiden. Het was de bedoeling dat we vanuit dat appartement de marketing zouden doen voor Vacuvita, maar toen het bedrijf groeide, werd de etage te klein. Nu gebruik ik hem om in alle rust nieuwe producten vorm te geven.”

Maayke: „We zijn allebei creatievelingen. Ik bespreek ideeën voor mijn werk altijd met Bauke. Hij kan nog geen poppetje tekenen, maar is goed in concepten uitdenken. Soms denk ik dat hij de kunstenaar is van ons twee.”

Bauke: „Door Maayke ben ik gestructureerder en georganiseerder geworden. Zij leeft meer als een kunstenaar, qua administratie en zo.”

Maayke: „Ik ben een dromer, ik heb de hele dag beelden in mijn hoofd.”

Bauke: „Als we niet oppassen staan we elke avond op twee feesten, zo groot is haar sociale netwerk.”

Maayke: „Bauke heeft meer verantwoordelijkheidsgevoel naar anderen, ik hoef geen kantoor te runnen.”

Bauke: „Maar zij is heel georganiseerd wat betreft de kinderen.”

Maayke: „We hebben een heel dynamisch leven. In de 22 jaar dat we nu samen zijn, heb ik nog nooit sleur gevoeld. We hebben altijd ideeën waar we hele avonden over kunnen praten. Alleen hebben we altijd tijdgebrek, dat is jammer. Of we hebben te veel ideeën, zo kun je het ook zien.”

Bauke: „We zien altijd mogelijkheden voor nieuwe producten en nieuwe kunstwerken. Het verschil is wel dat Maayke die zelf moet uitvoeren en ik een netwerk heb om zo’n product tot stand te brengen.”

Maayke: „Maar ik heb wel twee assistenten, die doen veel voorbereidend werk voor me. Daardoor kan ik sneller verder met een volgend werk.”

Bauke: „Al die ideeën zijn niet vermoeiend, integendeel. Ik hoef niet naar de golfbaan om te ontspannen.”

Maayke: „Ook voor mij is werken ontspannend. Als ik de deur van mijn atelier opendoe, denk ik: o, wat een heerlijke plek. Ik voel me zó bevoorrecht met zo’n mooie ruimte… Al wil dat niet zeggen dat kunst maken nooit een gevecht is. Elk schilderij begint toch met een wit vlak. Vorig jaar heb ik een sabbatical opgenomen om even afstand te nemen van mijn werk en van de kunstwereld. Je kunt verstrikt raken in wat je kunt, wilt en moet.”

Een klapper óf mislukking

Bauke: „Als ondernemers hebben we allebei een wisselend inkomen. De helft van wat Maayke verdient gaat naar de galerie waar ze exposeert. En ik moet werknemers betalen. Het probleem met mijn werk is dat een product een klapper óf een totale mislukking kan worden. Maar ik heb leren accepteren dat het zo is.”

Maayke: „Er zijn perioden geweest dat we geen inkomsten hadden. Maar we hebben geleerd om van niets iets te maken.”

Bauke: „Stel dat er weer een crisis komt, dan zijn kunst en duurzame producten voor de keuken even geen prioriteit voor consumenten.”

Maayke: „Toch maak ik me geen zorgen dat er ooit geen geld binnenkomt. We zijn harde werkers en vinden daardoor altijd weer een oplossing.”

Bauke: „We leven financieel erg in het nu. Het zou dom zijn een buffer op te bouwen ten koste van een jong bedrijf. In de waardevermeerdering van het bedrijf zit een groot deel van ons pensioen. We leiden best wel een bourgondisch leven, met veel vrienden en gezelligheid. Gelukkig hebben we geen hoge hypotheekschuld.”

Maayke: „We gaan regelmatig uit eten, dat is ook ontspanning. Vaak gaan de kinderen mee, die waarderen goed eten enorm. De oudste wilde voor zijn negende verjaardag geen speelgoed, maar eten in een sterrenrestaurant.”

Bauke: „En we kopen graag kunst.”

Maayke: „Alleen hebben we geen muren meer om het aan op te hangen.”

Een bevoorrecht leven

Maayke: „Ik ben veel productiever sinds we kinderen hebben, ik móet nu gestructureerder leven. Vroeger kon ik weleens twee dagen voor me uit staren en nadenken over kunst.”

Bauke: „We hebben de taken in huis goed verdeeld. Drie dagen per week hebben we een oppas, die kookt. Maayke gaat op zaterdag met de kinderen naar hockey, ik breng ze op zondag naar tennis. De ander werkt dan.”

Maayke: „Onze work-life balance wordt steeds beter.”

Bauke: „Dat komt doordat mijn bedrijf groeit en ik me daardoor meer kan concentreren op dingen waar ik goed in ben. Dat geeft thuis ook rust.”

Maayke: „We leiden een bevoorrecht leven. Maar er blijft altijd iets om naar toe te werken.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl