Column

Wrijven in de vlek die hypocrisie heet

Radio-dj’s in zowel Nederland als België stoppen met het draaien van muziek van Sofiane Boussaadia, beter bekend als Boef. Het rappertje trok afgelopen weekend van leer op zijn Snapchat-account over een paar vrouwen die zo vriendelijk waren geweest om hem en een vriend thuis te brengen, na een lekke band. In de tekst bij een foto die hij op het sociale medium plaatste noemt hij de vrouwen kechs, hoeren. In een filmpje dat hij daarna plaatste legt hij uit waarom. „Wat doen jullie in een club met alcohol, met korte rokjes, om acht uur ’s ochtends, met jongens? Wat ben je aan het doen? Je bent gewoon een kech”, aldus de stoere rapper die kennelijk zelf geen lekke band kan verwisselen. Stank voor dank.

Een paar uur later volgt zijn verontschuldiging, helemaal volgens het crisismanagementboekje. Ironie: hij zegt in zijn sorry-filmpje dat hij de tekst in een dronken bui plaatste. En daar raakt hij meteen de kern van de misselijkmakende hypocrisie. Zelf schept Boussaadia graag op over vrouwen, geld, drank en drugs. Moet hij ook zelf weten, het is zijn eigen leven. Het wordt pas rot als hij anderen die van datzelfde recht gebruik maken, de les denkt te kunnen lezen.

Hij niet alleen, er zijn nogal wat mannen in de Arabische wereld die denken dat zij op deze aarde zijn gezet om te oordelen over hoe vroom vrouwen zich moeten gedragen. Het is een superioriteitsgevoel, dat er met de paplepel in is gegoten. De jongens, die zijn het gezicht van de familie. Hun kleren worden gewassen, hun eten bereid, alleen het ademhalen moeten ze nog zelf doen. Alles wordt ze vergeven. Het is niet overal zo, maar het bestaat. En het wordt gepikt, in stand gehouden.

Voor een deel van zijn achterban zal Boef nu juist hebben gedaan wat ze graag zien

Is dit nou het einde van de carrière van Boef? Nou nee. Hij is niet groot geworden door mainstream media, maar door streamingdiensten en sociale media. Qmusic, waarvan een van de diskjockeys aankondigde de rapper niet meer uit te zenden, draaide in december maar één keer een nummer van Boef. De maand ervoor net zo vaak. En mijn of uw verontwaardiging raakt Boefs geestverwanten niet. Voor een deel van zijn achterban zal de rapper nu juist hebben gedaan wat ze van hem verwachten, wat ze graag zien.

Vlek, wrijven in de vlek, excuses. Alles binnen een dag. Toch sneller dan bij die andere boef, Camiel ‘ik bén CDA’er, ik blijf CDA’er’ Eurlings, de man die in 2015 zijn toenmalige vriendin mishandelde. In een interview met NRC toonde hij zich afgelopen zaterdag, tweeënhalf jaar na de mishandeling, allerminst oprecht over zijn spijt. Het schijnt dat hij excuses maakte in het interview, maar ik vond ze niet. Ondergesneeuwd in het zelfmedelijden en het schaamteloze gejokkebrok. Van lang va-banque in de spiegel kijken ga je niet de realiteit onder ogen zien, zo blijkt maar.

Het is ook opvallend hoe stil het blijft, ook in zijn geliefde partij, waar hij nu dan geen actieve rol bekleedt, maar denk je Camiel dan denk je CDA.

René Peters, een CDA-Kamerlid, was er als eerste bij om een blogje te schrijven over Boef. „Ik kan me, net als zoveel anderen, kwaad maken om de gierende hypocrisie van deze rapper, wanneer hij na een storm van kritiek alsnog zijn excuses maakt.” Heel goed, seksisme en hypocrisie kunnen wat mij betreft niet vaak genoeg bespreekbaar gemaakt worden. Wees dan wel consistent. Peters sprak met geen woord over Eurlings.

Maar ook in de sportwereld blijft het stil. Eurlings is het gezicht van Nederland in het buitenland. Willen sporters en fans dat iemand die een strafblad heeft voor het mishandelen van een vrouw ons land vertegenwoordigt in het buitenland?

Lamyae Aharouay is freelance journalist en presenteert de podcast NRC Haagse Zaken.