‘Ik ben klaar met mijn dienst, ik ben kapot’

Staking regionaal bus- en treinvervoer

Bestuurders van bussen en regionale treinen staken donderdag tegen werkdruk. De bonden zijn te vroeg, menen de werkgevers.

Een bus van vervoersorganisatie Arriva. ANP/Remko de Waal

Vrijwel alle bussen in de regio blijven donderdag in de remise en ook een deel van de regionale stoptreinen staat stil. De chauffeurs en het treinpersoneel staken.

Ze willen meer loon, maar vooral een lagere werkdruk. Vier uur achter elkaar op de bus is namelijk net zo belastend als een lange autorit, klinkt het bij de koffieautomaat bij de eindhalte Korenstraat in Purmerend. „Hoe zou jij je voelen? Doodmoe hoor.”

De provincies willen goedkoop openbaar vervoer, zegt FNV. De vervoerders besparen mede daarom zo veel mogelijk op personeel. Volgens de bond lukte het niet er met de werkgevers uit te komen. Zij verwijten de bonden te vroeg van de onderhandelingen te zijn weggelopen. De bond wil meer pauzes en 3,5 procent meer loon. Onder meer bij Connexxion en Arriva wordt actiegevoerd.

De chauffeurs op de Korenstraat hebben een klein wachthuisje. Binnen een televisietje, snoepautomaat, koffiemachine en wc. Sommige chauffeurs gaan even zitten. Anderen stappen snel weer in hun bus. Tot op de minuut nauwkeurig weten de chauffeurs op de halte hoe laat het is. Roy Hoebe, al 45 jaar chauffeur en als vakbondslid betrokken bij de organisatie van de staking, heeft dertien minuten voor hij moet vertrekken. Voor vertraging is volgens hem amper ruimte, ook als die veroorzaakt wordt door bijvoorbeeld hulpbehoevenden. „Als we een beetje normaal voor onze passagiers willen zorgen, hebben we toch wat medewerking van de directie nodig”, zegt hij.

„Er wordt overal steeds meer op gekort en verminderd”, verzucht Jacqueline Schiltmeyer die net uit haar bus stapt voor een half uur pauze. Ze heeft in de afgelopen jaren haar ritschema’s strakker zien worden. „Je kan niet even snel je benen strekken, al is het maar voor twee minuten. Je moet gelijk weer door. Na vier uur heb je het wel een keer gehad.”

Chauffeur Jeroen Wilms heeft er minder moeite mee. „Ik red de tijden wel”, zegt hij met een bekertje bouillon uit de automaat in zijn hand. „Ik vind het persoonlijk fijner om een beetje door te rijden. Als ik aan het werk ben, gaat mijn dag sneller dan als ik de hele dag pauze heb.”

Wilms snapt „heel erg” dat zijn collega’s willen staken voor betere arbeidsvoorwaarden. Daar heeft hij als uitzendkracht ook belang bij. Toch is de staking van donderdag voor hem en de vele andere uitzendkrachten op korte termijn vooral een strop: „Ik kan een dag niet werken.”

Even verderop, bij de remise, staat Rob Koopmans op het punt naar huis te gaan. De kans dat er donderdag toch nog iets rijdt, acht hij nihil. Een van zijn collega’s zal er wel een bus voor de uitgang zetten, verwacht hij. Dan kan niemand er nog uit.

De krappe schema’s leveren chauffeurs stress op, zegt Koopmans die al sinds 05.20 uur in touw is. Op zijn ritjes van en naar Amsterdam stapelt de vertraging zich in de loop van de dag vaak op, zegt hij. Chauffeurs raken opgejaagd en het is „dodelijk vermoeiend”. „Nu ook: ik ben klaar met mijn dienst, ik ga naar huis, ik ga slapen. Ik ben kapot.” Even later begint Hoebe kalmpjes aan zijn dag. Als hij behoefte heeft aan een plaspauze meldt hij dat gewoon aan zijn passagiers. „Dan zegt iedereen: prima, chauffeur.” Die onverstoorbaarheid schrijft hij toe aan zijn 45 jaar achter het stuur. „Ik heb geen zin in haast. Haast heeft ook geen zin. Haast zorgt voor ongelukken en bekeuringen.”

Correctie 03-01-2018: In een eerdere versie van dit artikel stond dat “alle regionale stoptreinen” donderdag stil zullen staan. Dat is hierboven aangepast in “een deel van de regionale stoptreinen”.