Recensie

Feestvoer

Altijd als de feestdagen zijn verstreken en de maand januari is begonnen, lijkt het alsof mijn directe omgeving zich in een kleine, tijdelijke depressie stort. Veelgehoorde klachten: de dagen zijn donker en kort, er is geen nabije feestdag of vakantie om naar uit te kijken en er ligt een heel jaar aan werk voor de boeg. Niet voor niets kent januari Blue Monday - de meest deprimerende dag van het jaar - en hield de KRO-NCRV afgelopen jaar op die dag het Depressiegala.

Voor mij geldt echter het tegenovergestelde. Veel van mijn vrienden vieren in de eerste twee maanden van het jaar hun verjaardag en naar ook nieuwjaarsborrels kijk ik uit. Excuses voor feestjes genoeg. Maar zelfs die, of misschien wel juist die feestjes kunnen mensen nogal eens stress bezorgen. De gastheer of -vrouw wil dan zo graag dat de gasten zich vermaken, dat het ten koste gaat van de feestvreugde.

Een deel van de stress zit hem vaak in het bereiden van hapjes en drankjes. Zeker wanneer er een wat grotere groep gasten komt eten, lukt het de thuiskok van dienst vaak maar moeilijk de keuken uit te komen. Voor die mensen heeft Eva Posthuma de Boer haar boek Voer voor Vrienden. Het menuboek voor zorgeloze etentjes geschreven. Posthuma de Boer is een culinaire collega van Het Parool, ze schreef een aantal romans en ook was ze theatherproducent. Dit is haar eerste kookboek, maar je kunt goed zien dat ze voor haar werk bij anderen de kunst heeft kunnen afkijken.

Zo is de menustructuur - er zijn er zestien, waarvan vier vegetarisch en elk met borrelhap, voor-, hoofd- en nagerecht - een beproefd concept, net als de verdeling over vier seizoenen. Ook sommige ingrediëntencombinaties komen me bekend voor: bietjescarpaccio met geitenkaas, meloen met ham, cheesecake met salty caramel. Daartegenover staan nieuwsgierigmakende vondsten als pannenkoeken met ossenstaartragout, gamba’s in auberginesaus en een semifreddo met toblerone. Een subtiel detail is het geblokte papier waarop de menu’s zijn uitgeschreven, waardoor het iets wegheeft van een rekenschrift. Dat geeft je het idee krijgt dat het boek vies mag worden - en dat zou de bedoeling van elk kookboek moeten zijn. Met deze niet al te moeilijke, vrolijk vormgegeven menu’s komt u een nieuwe feestperiode wel door. En nu heeft u een goed excuus om de januaridepressie een keertje over te slaan.

    • Sam de Voogt