Opinie

    • Marc Hijink

Stoppen met stappen tellen

Marc Hijink neemt de stappenteller niet meer serieus.

Als je denkt dat ik er nog kranig uitzie voor mijn leeftijd: dat kan kloppen. Volgens mijn fitnesstracker ben ik namelijk net in één maand tijd dertien jaar jonger geworden. Of ik ben in de fontein van de eeuwige jeugd gevallen, of het is tijd om te stoppen met die stappenteller.

Activiteitenmeters, fitnesstracker of stappentellers, ze hebben allemaal twee problemen. Als we ze kopen, dan gebruiken we ze niet. En als we ze wel gebruiken, dan geloven we ze niet.

Afhakers

Het percentage afhakers is hoog. Onderzoeksbureau Gartner schat dat 30 procent van de fitnesstrackers en sportwatches na een paar maanden in een la verdwijnt, ergens tussen de fidget spinners en de bioregulator.

Niet zo raar dat de koers van marktleider Fitbit er zo futloos bijhangt – na twee jaar is driekwart van de waarde verdampt. Apple en Samsung hebben ook nooit harde verkoopcijfers van hun horloges durven publiceren.

Ik begrijp dat mensen stoppen met stappen tellen. De metingen van fitnesstrackers en slimme sporthorloges zijn onbetrouwbaar. Medisch specialisten van de Stanford-universiteit onderzochten vorig jaar zeven wearables, waaronder de Fitbit, Apple Watch en de Samsung Gear. Hun conclusie is dat je hartslag vrij goed wordt gemeten (een afwijking van 5 procent of minder) maar van calorieën hebben sportgadgets geen kaas gegeten. Het energieverbruik zit er bij rennen of wandelen steevast 30 procent naast. Bij zittende activiteiten – wat dat ook moge zijn – zelfs 50 procent.

Fitnessleeftijd

Bij mijn sporthorloge van TomTom zit een coole app die je denkbeeldige fitnessleeftijd bijhoudt. Ik bekijk de grafiek van het afgelopen jaar. In de zomer dartelde ik als een jong kalfje door de wei: eerst 33, daarna slechts 25 lentes jong.

Mijn fitnessleeftijd gedraagt zich net zo onvoorspelbaar als de bitcoinkoers. Na een softwareupdate in september was ik 54 jaar – iets te veel van het goede. Gelukkig werd ik in december, een maand vol griep en zwaar tafelen, opeens 41 jaar. Al die tijd veranderde er niets aan mijn bewegingspatroon: al jaren sport ik drie maal per week één tot anderhalf uur, verdeeld over sportschool, racefiets en rennen.

Elke dag probeer ik netjes de voorgeschreven tienduizend stappen vol te maken, in de wetenschap dat ik mezelf bedrieg. Een stappenteller is een stapeltje sensoren om je pols dat geen idee heeft of je masturbeert of de marathon loopt. Ja, er zijn mensen die dat getest hebben.

Mijn fitnessleeftijd gedraagt zich net zo onvoorspelbaar als de bitcoinkoers

Ik heb nog een tijdje een Apple Watch geprobeerd, maar dat was geen succes. Dat horloge laat je als een kleuter vakjes inkleuren – rood, groen en blauw voor ‘bewegen’, ‘trainen’ en ‘staan’. Aan het einde van de dag mag je je tekening inleveren en krijg je een krul van de juf.

Mijn voornemen voor 2018: ik zal mijn sporthorloge blijven gebruiken om fietstochten vast te leggen en mijn hardlooprondjes in de gaten te houden, maar die dagelijkse stappenteller neem ik niet meer serieus. Ik luister niet meer naar mijn dataverslaving maar naar mijn eigen lichaam.

Verder in het nieuwe jaar, voor iedereen deze Achterhoekse gelukswens: ik hoop dat je zo oud wordt als je eruit ziet.

is techredacteur
    • Marc Hijink