Opinie

    • Paulien Cornelisse

Sorry hoor

‘Ik heb in mijn leven zo vaak sorry gezegd, daar kan deze ook bij. Excuses maken vind ik een stapje te ver.” Dat zei Henk Krol als een reactie op pistache-gate. Dat een diplomatieke rel in Nederland moet gaan over een zakje pistachenootjes: hoe passend.

De sorry van Henk Krol was trouwens wel een semantisch hoogtepunt. Het was een soort tweetrapsraket. Eerst had hij het over het feit dat hij al zo vaak sorry had gezegd. Blijkbaar devalueert een sorry naarmate je hem vaker gebruikt. Daar kan ik nog wel inkomen, maar dat iemand dat over zichzelf weet en het ook nog toegeeft – dat is nieuw. ‘Let maar niet op mij als ik sorry zeg, want dat doe ik de hele dag!’ Oké, dus alle andere sorry’s waren ook niets waard? Voor Henk Krol is ‘sorry’ een soort pistachenootje: de eerste paar proef je nog wel, maar daarna wordt het meer een werktuiglijk wegkauwen.

Daarna volgde de opmerking over dat excuses hem te ver gingen. Ik denk dat de meeste mensen toch wel vinden dat je met ‘sorry’ je excuus hebt aangeboden, maar Henk Krol vindt van niet. Waarschijnlijk moeten we hieruit concluderen dat zijn gedevalueerde pistache-sorry niet eens moet worden opgevat als een sorry, maar als een ‘sorry hoor, ik wist niet dat je kwaad werd!’ In Amerika heet dat ‘sorry not sorry’: het kan je niet schelen of je iemand gekwetst hebt. Ik denk dat de pistache- sorry misschien nog een stapje verder gaat. De pistache-sorry drukt ook nog iets uit van: niet alleen kan het me niet schelen als iemand zich gekwetst voelt, maar ik vind ook nog eens dat niemand zich gekwetst had mogen voelen.

En inderdaad werd zijn wegwerpgebaar post hoc nog heroïsch: er kwam namelijk discussie over het in het Iraanse parlement. Krol had een gevoelige snaar geraakt, en hij zei: „En als dat het begin is van een discussie die zorgt voor iets beters, dan ben ik oprecht heel blij.”

Oké, dan hebben wij ook weer te snel geoordeeld blijkbaar. Sorry hoor.

Paulien Cornelisse is cabaretier en schrijver.
    • Paulien Cornelisse