Terugblik op 25 jaar feest in Rotterdam

Evenementen

In 2018 organiseert JMR een kwart eeuw evenementen in Rotterdam. Jasper Scholte, verantwoordelijk voor de ‘J’ in JMR, kijkt terug en ziet dat de stad in die periode anders tegen grootschalige evenementen is gaan aankijken.

JMR organiseerde bijvoorbeeld het Strand aan de Maas waar in de zomer van 2004 door het mooie weer intensief gebruik van werd gemaakt. Foto’s Ed Oudenaarden (L) en Robin Utrecht (R)

Twintig jaar geleden was het de eerste keer dat in Rotterdam de Dance Parade plaatsvond in de binnenstad. Het waren glorietijden waarin Rotterdam de onbetwiste dancehoofdstad van Nederland was. Na de rellen in Hoek van Holland veranderde het evenementenbeleid drastisch en verplaatsten veel evenementen zich achter hekken. Inmiddels zijn de relschoppers verdwenen en droomt de organisatie van JMR van een terugkeer van de Dance Parade. Jasper Scholte van evenementenbureau JMR blikt terug op 25 jaar evenementen in Rotterdam.

In 1985 zaten alle drie de oprichters van JMR in de Rotterdamse skaband ZWIT. Jasper Scholte (50) was de zanger, samen met saxofonist Mark Rouwenhorst en drummer Robert van Driesten. „Ik woonde anti-kraak aan de Schonebergerweg, waar we roemruchte feestjes organiseerden op de verschillende verdiepingen.” Hun talent voor het organiseren van gezelligheid bleek ook uit de backstagefeesten van Rotterdams Poppark, de voorloper van het Metropolisfestival.

Na eerst bij LantarenVenster te hebben gewerkt werd Scholte in 1990 stagemanager in Nighttown. „Daar deden we in 1994 ons eerste evenement: Le Gland d’Or. Jack Kerklaan was spreekstalmeester van een variétéshow waarin zowel hoge en lage cultuur voorbijkwam. Een mix van ranzige en serieuze acts waarbij het publiek besliste wie op het podium mocht blijven staan.” De show werd tussen ’94 en ’97 ook gehouden op diverse podia en de Parade en Lowlands. „We schreven zelf gefingeerde ingezonden brieven naar de lokale krant als we ergens zouden optreden. Dat het toch een schande was dat een dergelijke ordinaire show naar ‘onze’ buurt kwam. Dat leverde mooie free publicity op.”

Berlijn

Na een bezoek aan de ingepakte Reichstag in Berlijn belandde Scholte in 1995 op de Love Parade. „Dit moeten we ook in Rotterdam doen dacht ik, en hetzelfde jaar dienden we de aanvraag in.” Inmiddels is het twintig jaar geleden dat de eerste editie van de Dance Parade werd gehouden in Rotterdam. „Het is het eerste grootschalige evenement dat we als JMR hebben georganiseerd en met 100.000 bezoekers was het ook meteen het eerste instant succes dat we ooit hebben gehad.” In dertien jaar tijd groeide het uit tot het grootste jongerenevenement van de Benelux, met tussen de 350.000 en 400.000 bezoekers. Vanaf het tweede jaar was Heineken hoofdsponsor en heette het de ‘FFWD Heineken Dance Parade Rotterdam’. Op het hoogtepunt reden veertig trucks door de stad, waarna een afterparty werd georganiseerd. „Daar draaiden we in vijfeneenhalf uur 1,5 miljoen euro drankomzet. Dat was een militaire operatie. Mede voor ons hebben ze kelderbier uitgevonden (een biertank van 500-1000 liter, red.).”

Met de aanzienlijke winst van de Dance Parade organiseerde JMR nieuwe evenementen. „Op een gegeven moment waren we uitgekeken op het massale karakter van de Dance Parade. We waren allang blij als we backstage een biertje konden drinken. Maar het zorgde er wel voor dat de schoorsteen rookte en we dingen konden doen die we ook écht leuk vonden, maar die niet per se geld opleverden. Voor ons was dat een manier om een beetje de menselijke maat te behouden.” Een van die hobby’s was Camping Rotterdam, een stadscamping waar zo’n vijfhonderd mensen sliepen en overdag een cultureel programma werd samengesteld waar zo’n twee tot drieduizend bezoekers op afkwamen.

Met glimmende ogen en tussendoor regelmatig schaterlachend vertelt hij twintig minuten onafgebroken over de gekste dingen die op de camping mogelijk waren. „Wij waren een van de eersten die het publiek actief betrokken bij het programma, door een NK Luchtgitaar of een wedstrijd ‘Bommetje Maken’ te organiseren. ’s Avonds zag je buurtbewoners met onze campingbezoekers in de polonaise lopen bij Eddy Wally. Wij constateerden dan tevreden dat ons sociale experiment weer gelukt was.” De neiging om te experimenteren resulteerden verder onder meer in het Strand aan de Maas en de schaatsbaan op het Winterplein (2003-2005), onderaan de Erasmusbrug.

Veiligheidsmaatregelen

Vanaf eind jaren ‘nul’ verscherpten de veiligheidsmaatregelen voor buitenevenementen aanzienlijk. „Elk jaar werd het meer gedoe om de vergunningen erdoor te krijgen en waren we twee tot drie ton kwijt aan maatregelen. Zo moesten we drie- tot vierhonderd security-medewerkers inhuren om aan de verscherpte regelgeving te voldoen. Daarnaast had Rotterdam in die tijd te maken met een kleine groep relschoppers die er een sport van maakten rotzooi te trappen op evenementen. De grote politie-inzet die nodig was om dat probleem de kop in te drukken veroorzaakte op haar beurt weer onrust onder het publiek.”

In 2009 trad Aboutaleb aan als burgemeester waarna hij binnen zeven maanden geconfronteerd werd met de rellen bij een dancefeest in Hoek van Holland, waarbij een dode viel. „Het was net het zetje dat nodig was om de Dance Parade daarna voorgoed te schrappen. Opstelten was een liberaal met het adagium: we laten ons niet piepelen door een stel raddraaiers.” Zijn opvolger gooide, zoals bekend, de stad meteen op slot en verbood dance in de openbare ruimte. „Terwijl wij voor de verandering deze stad nog eens positief in het nieuws brachten in een tijd dat dit zelden gebeurde.”

Camping Rotterdam op het Noordereiland

Scholte stak zijn ongenoegen destijds niet onder stoelen of banken. Toen JMR het Bevrijdingsfestival achter hekken moest organiseren liet hij zich in de media kritisch over het stadsbestuur uit. „Maar daar wil ik het eigenlijk niet meer over hebben, dat heeft destijds voor genoeg gezeik gezorgd.” Scholte erkent dat de opgeschroefde beveiliging het gewenste effect hebben gehad. „Bij het dancefestival Boothstock hebben we op een echtelijke ruzie na al acht jaar geen incidenten gehad. Datzelfde geldt voor het Nationale Vuurwerk, de Nacht van de Kaap en het Bevrijdingsfestival.” Het laatste evenement groeide in de twintig jaar dat JMR het organiseerde van 5000 naar bijna 60.000 bezoekers. „Het afgelopen jaar was het al anderhalf keer zo druk als het jaar daarvoor, terwijl het die dag kouder was dan met kerst.”

Nieuwe Dance Parade?

Vorig jaar diende JMR een plan voor een nieuwe Dance Parade in. In verband met werkzaamheden aan de Maastunnel en de Coolsingel werd dat afgewezen. „Daarna wordt de Maaskade aangepakt dus de komende vier jaar zal het niet gebeuren.” Scholte krijgt nog regelmatig de vraag of de Dance Parade ooit terugkomt. „Dat is wel een beetje de story of our lives. Dat vragen ze ook nog steeds van Camping Rotterdam en Le Gland d’Or. Soms hebben dingen hun momentum wel gehad, maar met de nieuwe generatie DJ’s en party-organisatoren die in Nederland en met name in Rotterdam is opgestaan zou ik de Dance Parade wel graag terug willen zien. Maar wel in een andere opzet. Honderdduizenden mensen op straat laten dansen kan in het huidige veiligheidsklimaat helaas niet meer.”

Honderdduizenden mensen op straat laten dansen kan in het huidige veiligheidsklimaat helaas niet meer

Terugkijkend op vijfentwintig jaar evenementen in Rotterdam concludeert Scholte dat JMR zichzelf opnieuw heeft moeten uitvinden. „Begin jaren ’90 werden vanuit Rotterdam Festivals veel gratis evenementen georganiseerd voor de veelal laagopgeleide Rotterdammers die weinig te besteden hadden en in de zomer in de stad bleven. Zo moest de stad toch een beetje gezellig en leefbaar blijven.” JMR kreeg veel ruimte om dingen uit te proberen. „Vrijwel alle aanvragen die we indienden werden gehonoreerd. ” Nu staat een betaald festival als Boothstock al een aantal jaren op eigen benen, zonder subsidie. „Op zichzelf is dat een prima ontwikkeling maar je ziet wel dat veel festivals allemaal een eigen publiek hebben wat los van elkaar hun feestje viert. Echte volksfeesten kennen we hier niet echt, dat vind ik wel jammer.” De Nacht van de Kaap (al vier jaar uitverkocht) is wat hem betreft een voorbeeld van een festival waar jong, oud, rijk en arm elkaar nog ontmoet. „Maar gratis is het helaas al lang niet meer, de subsidie is sinds de crisis gehalveerd.” In de toekomst zou hij graag een klein theater runnen, met gekke programmering à Le Gland d’Or. „Maar als we ooit de Olympische Spelen naar Nederland halen lijkt het me ook mooi om de openingsceremonie te organiseren.”

    • Tara Lewis