Brieven

Vuurwerk is ook milieuprobleem

Foto ANP

Over enkele dagen is het weer zover: de ziekenhuizen zullen overuren draaien om verwoeste gezichten en ledematen te behandelen en getroffen ogen te verwijderen. Vooral van kinderen. Dit jaarlijkse drama, verkocht als traditie (hoewel in mijn jeugd afwezig), begint nu eindelijk ook de aandacht te trekken van de politici, altijd bang natuurlijk om regulerend op te treden bij volksvermaak en huiverig om regels te handhaven. Wat in het bijzonder opvalt is dat de milieubeweging zich muisstil houdt, hoewel wij toch te maken hebben met een groot milieuprobleem: stank- en geluidsoverlast en vervuiling van de eerste orde.

Neem zwaveldioxide. De zwaveldioxide-uitstoot van het vuurwerk op oudejaarsavond overtreft de jaaremissie van het totale wegverkeer in Nederland ruimschoots. De productie van fijnstof veroorzaakt door de miljoenen explosies is voor iedereen zichtbaar als een mist; deze moet zeer groot zijn, ook in vergelijking tot andere bronnen die als boosdoeners worden beschouwd. En wat te denken van de emissie van de gevreesde zware metalen, zoals barium, die de kleureffecten aan het vuurwerk geven? En de vervuiling in de straten? Nederland schijnt sinds kort een milieusatelliet te hebben die alles in de gaten houdt. Ik hoop dat de infernale toestand van Nederland op 1.1.2018 tussen 0.00 en 3.00 uur aan allen zal worden getoond.