En dan nu nog even het goede nieuws van 2017

Wat was uw goede nieuws van 2017, vroegen wij de lezer. Geld verdiend met bitcoin, vaste baan gekregen? U verraste ons met deze brieven.

Premier Rutte woont een les burgerschapsonderwijs bij, Openbare Basisschool De Kameleon. Foto Bart Maat/ANP

Alweer acht jaar Rutte

Mijn goede nieuws van 2017 is Mark Rutte. Mooi dat hij dit jaar de verkiezingen won en de kabinetsformatie rond wist te krijgen. Nog veel mooier dat we nu al bijna acht jaar een minister-president hebben die ons land succesvol, degelijk en fatsoenlijk leidt. Moeilijke beslissingen gaat hij niet uit de weg, populariteit is niet zijn voornaamste drijfveer.

Gezegend is het land waar we de neiging hebben ons te fixeren op wat (nog) niet goed is, terwijl we een prima functionerend landsbestuur hebben, goeddeels dankzij minister-president Mark Rutte. Dat is – uit welk politiek perspectief dan ook gezien – goed nieuws.
Max Kerremans, Boskoop

Ei hoort er niet altijd bij

Eind juli kwam het fipronilschandaal in de publiciteit. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) zette alle zeilen bij om het probleem in kaart te brengen; welke eieren wel, welke niet. De pluimveesector, echter, wilde blijven produceren en verkopen. De sector bagatelliseerde het probleem. Consumenten raakten in hevige verwarring. Toen, op dinsdag 1 augustus, sprak de plaatsvervangend inspecteur-generaal van de NVWA, Freek van Zoeren is zijn naam, wijze woorden: „Als je tot zondag zonder eieren kan leven, dan zou ik dat aanraden.” Dat bracht eindelijk rust in verwarrende weken. Het enige goede advies op dat moment.
Gerbrand Rustenburg, Haarlem

Mijn moeder terug

Het weerzien met mijn moeder, na zestien jaar. Dat maakte voor mij, als 53-jarige single, het verschil in 2017. Ons gezin bestaat uit nogal ‘karakters’. Afstand nemen van mijn moeder was destijds noodzakelijk om het leven van mij en mijn toenmalige echtgenoot privé te houden. Ondanks ‘al het gelijk aan mijn zijde’, tekende het gemis de afgelopen jaren mijn leven. Om wat er had kunnen zijn, de nieuwsgierigheid daarnaar.

Vlak voor Kerst werd dat gemis opgeheven, dankzij de maatschappelijk werkster van mijn moeder, die het contact organiseerde. Ik was doodsbang voor deze herkansing, en tegelijk erg opgewonden. In 2017 ben ik heel ontroerd geweest, blij ook. Vertederd, boos, gefrustreerd, onzeker, beschaamd. Ik huilde tranen van blijdschap, tranen over verloren jaren die niet meer in te halen zijn. Bovenal ben ik dankbaar. Zonder de stevige karakters en bijzondere smaak van mijn ouders was ik nooit geworden wie ik nu ben. Het was een mooi jaar. Laat de rest van mijn leven maar komen nu!
Godelieve Molenschot

Japke-d. Bouma schrijft wekelijks over de taal die ze om zich heen hoort. Deze week: de woorden uit de krant, van de afgelopen 20 jaar Lees daarover: zijn we anders gaan praten in 2017?

Zweven boven maaiveld

De IJsselbiënnale 2017 heeft kunstwerken opgesteld langs dijken, kaden en jaagpaden. Het rivierenland wordt beter begaanbaar door extra bruggen, paden en veerponten. Je kan een schitterend ommetje maken vanaf de Kop van ‘t Land bij Dordrecht, langs de Spiegelwaal bij Nijmegen en door Keizersrande bij Deventer. Ik slinger heen en weer tussen de strangen. De schaduw zwiept onder me vandaan. Scherpe bochten geven het ingedeukte gevoel van een achtbaan. Het maaiveld kantelt en de grond verdwijnt onder m’n voeten. De dijk laat me zweven boven het maaiveld. Ik breng een ode aan het rivierenland.
Johan Meeus, Arnhem

Kreukvrij uit de mand

Mijn computer is virusvrij gebleven. De was kwam kreukvrij uit de mand. Qua lezen kwam ik toe aan De Avonden van Gerard Reve. En het leukste was nog de meterstand.
Joke van Overbruggen

Eindelijk politie bezorgd

Tien jaar lang had mijn zoon last van verwarde mannen in zijn flat. Vooral de bovenbuurman werd steeds psychotischer, die werkte ‘s nachts aan een soort kooi van Faraday, ‘tegen straling’. Alle buren rapporteerden aan de woningbouwvereniging. Een buurvrouw die werd bedreigd, moest bij haar dochter logeren. Mijn zoon kwam bij mij om bij te kunnen slapen en spanning kwijt te raken. En toen las ik vorige week dat korpschef Erik Akerboom meer psychologische hulpverleners wil in de wijken. Eerder uitte ook de Rotterdamse politiechef Frank Paauw zijn zorgen. Dat de politie nu eindelijk ook oproept tot actie is voor mij het beste nieuws van 2017. Ook voor de verwarde mensen zelf.
A.M.Dijt, Haarlem

Wat waren volgens de NRC-redactie de meest indrukwekkende foto’s van het jaar en waarom? Bekijk hier de fotokeuze van onze redacteuren.

Eén uit duizenden

Ik werd vijftig en had familie met aanhang en zes goede vrienden uitgenodigd in een restaurant. Er volgden speeches, ik ontving cadeaus. Een mooie avond die richting dessert een prachtige wending kreeg, toen mijn twaalfjarige neefje plotseling het woord nam. Hij wist mij te raken en sloot af met de woorden die een oom graag wil horen: „Bas is een oom uit duizenden. Hij komt vaak eten, geeft ons mooie cadeaus en nodigt ons uit voor voetbalwedstrijden. Dan gaan we ook altijd een vette bak friet eten, of een hamburger. Op elke verjaardag is Bas erbij. Ik hoop dat dat nog heel veel jaar zo zal blijven. Lieve Bas, gefeliciteerd!” Ik liep naar hem toe en gaf hem zoals gebruikelijk een high five.
Bas Overmars, Amsterdam

Niet iedereen hysterisch

Afgelopen jaar mengde ik mij af en toe in discussies op Facebook, waaronder die over Piets huidskleur. Mijn tamelijk pretentieuze bedoeling: de stem van de rede laten klinken. De reacties vielen tegen. „Dat is onze traditie en daar moeten ze van afblijven”, klonk het. Ik antwoordde met een foto van witte Pieten uit de jaren dertig, om te laten zien dat tradities veranderen en Piet niet altijd zwart was. Het antwoord was een dreigement aan mijn adres: „Die tikken we een keer in elkaar.” Een ontmoedigende ervaring, zo’n totaal gebrek aan bezinning of relativering. Gelukkig kwam het SCP met De sociale staat van Nederland 2017. Werkelijk een blijde boodschap! De rabiate, schuimbekkende meute die in hoofdletters, scheldwoorden en verwensingen communiceert, blijkt een kleine minderheid. Mainstream Nederland, daarentegen, reageert gelukkig wel gematigd en beschaafd op onverwachte veranderingen in de maatschappij.
Gerard Sanberg, Tilburg